Είμαι σίγουρη πως όταν αρχίσετε να διαβάζετε την κάθε ιστορία θα ξεχάσετε τον τίτλο του βιβλίου και θα θεωρήσετε πως σας μιλάω εγώ που το έγραψα.

Σας παρακαλώ ξεχάστε την ύπαρξη μου, αληθινά σας παρακαλώ.

Αυτή είναι και η μεγάλη μου αγωνία γιατί το σημείο του σώματός μας που μιλάει απλά δεν το έχουμε συνηθίζει να μας βγάζει γλώσσα και να μας φέρνει αντιρρήσεις παρ’ όλο που έχει και μάλιστα ιδιαιτέρως όμορφη, γλώσσα εννοώ.

Επίσης εάν θέλετε να καταλάβετε ποιος σας μιλάει, ή μάλλον ποιος μιλάει στους πρωταγωνιστές της κάθε ιστορίας θα πρέπει να διαβάσετε την Γνωριμία που είναι το πρώτο κεφάλαιο μετά το δικό μου πρόλογο ο οποίος λέγεται «κάπως έτσι άρχισε».

Αμέσως μετά από αυτόν τον πρόλογο λοιπόν αρχίζει και σας μιλάει το αιδοίο και ασφαλώς σας δίνει τη γνωριμία του με τρόπο διασκεδαστικό και απρόσμενο.

Στο αμέσως επόμενο κεφάλαιο το ίδιο το αιδοίο σας μιλάει για τη σχέση του με τους άνδρες.

Έτσι λέγεται το δεύτερο κεφάλαιο του βιβλίου  «η σχέση μου με τους άνδρες» γιατί αλίμονο να μην αφιερώναμε στους μεγάλους πρωταγωνιστές του ένα ιδιαίτερο κεφάλαιο.


Από το τρίτο κεφάλαιο και μετά όλα αλλάζουν γιατί αρχίζουν πια οι αληθινές μας ιστορίες που τις περιγράφει ποιος άλλος το αιδοίο και μόνον αυτό.

Σημειώνω πως σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να σας φύγει από το μυαλό το ποιος μιλάει, ποιος σχολιάζει, ποιος παραπονιέται, ποιος φωνάζει βουβά και διαμαρτύρεται μονίμως όταν κάτι δεν πάει καλά στον ερωτικό τομέα των ζευγαριών του βιβλίου.

Μιλάει το αιδοίο και μόνο το αιδοίο. 

Αναγκάζομαι και το επισημαίνω τόσες πολλές φορές γιατί ενώ ακόμα και από τον τίτλο ο όποιος-δήποτε μπορεί να καταλάβει ποιος μιλάει μέσα σ’ αυτό, ο τρόπος έκφρασης του αιδοίου είναι ιδιαιτέρως ανθρώπινος και δικαίως κάποιοι αναγνώστες μπορούν να μπερδευτούν.

Ελπίζω και εύχομαι να το απολαύσετε,  να γελάσετε με τα καμώματα των πρωταγωνιστών του και να αποφύγετε όσα εκείνοι δε μπόρεσαν.

Νένα Χρονοπούλου-Μητροπούλου