ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

IMG_0648

Βιογραφικό

Γεννήθηκα στην Καλαμάτα στις αρχές του Σεπτέμβρη του 1968 από τον Κώστα και τη Μαρία.

Αν και όλοι ευχόντουσαν να γεννηθώ αγόρι και να μου δώσουν το όνομα του παππού μου του Ηλία, τελικά μετά από 9 μήνες αγωνίας γεννήθηκα εγώ, απογοητεύοντας τους πάντες και ο πατέρας μου για να παρηγορηθεί αποφάσισε να μου δώσει το όνομα του πατέρα του και να με βαφτίσουν Ηλιάνα.

Μέχρι και την ημέρα της βάφτισής μου  έτσι με φώναζαν Ηλιάνα αλλά εκείνη την ημέρα, την ήμέρα της βάφτισης μου, στις 21/5/1969 έξω από τα σκαλιά της εκκλησίας του Αή Νικόλα στην Καλαμάτα, ο ανατρεπτικός πατέρας μου εντελώς ξαφνικά και απροσδόκητα φώναξε έξω από την εκκλησία ενώ είχε αρχίσει η τελετή, τις νονές μου  Μαίρη Λούκου και Δέσποινα Κατσουλάκου και τις ενημέρωσε πως το όνομα «αυτής» αλλάζει από Ηλιάνα σε Ελένη.

Έτσι ανήμερα του Αγίου Κωνσταντίνου και της Αγίας Ελένης  πήρα το όνομα της γιαγιάς μου (μητέρας του πατέρα μου) και είχαμε μαζί βαφτίσια, γιορτές αλλά και λιποθυμίες, γιατί όταν η γιαγιά μου άκουσε να λέει ο παπάς το όνομά της, λιποθύμησε από το ξαφνικό και από τη συγκίνηση.

Όταν ήμουν τεσσάρων ετών μετακομίσαμε στον Πειραιά και από τότε ζω εκεί με μικρά διαστήματα αλλαγών. Λατρεύω τον τόπο που γεννήθηκα και τον τόπο που μεγάλωσα. Πήγα Νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο σε μια υπέροχη γειτονιά του Πειραιά τον Καραβά και από εκεί έχω τις ωραιότερες παιδικές μου αναμνήσεις.

Τελείωσα το Γυμνάσιο και το Λύκειο της Παλαιάς Κοκκινιάς και το όνειρό μου ήταν να γίνω Μαθηματικός μιας και ήταν το αγαπημένο μου μάθημα.

Όταν όμως εμείς κάνουμε σχέδια ο Θεός γελάει και έτσι αφού δοκίμασα τον εαυτό μου σε πάρα πολλές δουλειές στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ξεκίνησα να εργάζομαι σαν ηθοποιός και παράλληλα να φοιτώ και στην Ανωτέρα Δραματική Σχολή της Μαίρης Βογιατζή Τράγκα.

Θεωρώ τον εαυτό μου ιδιαίτερα τυχερό γιατί παρ’ όλο το δύσκολο επάγγελμα που διάλεξα δε σταμάτησα να εργάζομαι παρά μόνο όταν αποφάσισα να γίνω μητέρα. Οι συμμετοχές μου σε σήριαλ και σε θεατρικά έργα σταμάτησαν την Κυριακή των Βαίων του 2003.

Το Δεκέμβιο του 2004 έφερα στον κόσμο το μοναχογιό μου. Ο Χρήστος μου έγινε η κύρια απασχόλησή μου, η ζωή μου ο κόσμος μου όλος και ασφαλώς η έμπνευσή μου.

Το Νοέμβριο του 2010 παντρεύτηκα τον Τάσο Μητρόπουλο ο οποίος με ισορρόπησε μετά από πάμπολλες τραγικές καταστάσεις που είχα βιώσει. Ο άνδρας μου με βοήθησε να βρω χρόνο για να κατανοήσω πρώτα από όλους εμένα.