• Θέλω παιδιά με αυτοεκτίμηση.
  • Θέλω παιδιά τολμηρά.
  • Θέλω παιδιά αυτοδύναμα.
  • Θέλω παιδιά να μην υποφέρουν από το στρες και το άγχος.
  • Θέλω παιδιά που ζουν ειρηνικά.
  • Θέλω παιδιά που απολαμβάνουν κάθε στιγμή.
  • Θέλω παιδιά δημιουργικά.
  • Θέλω παιδιά που ικανοποιούν τις πιο υψηλές τους ανάγκες.

Μπορούμε να βοηθήσουμε εμείς τα παιδιά μας να αγγίξουν τα δικά τους αστέρια. Αν ακολουθήσουμε τη συμβουλή του Χέηζελ Ντυέρ, «Να καθοδηγείς και μετά να παραμερίζεις.».

Είναι ο δικός μας προορισμός, σαν άνθρωποι στοργικοί που αγαπάμε πραγματικά, όλα αυτά τα «μικρά αστέρια».

Ας συμφιλιωθούμε με τον εαυτό μας. Η ευτυχία δεν υπάρχει από μόνη της. Είναι μια ψευδαίσθηση. Μόνο όταν είμαστε συμφιλιωμένοι με τον εαυτό μας μπορούμε να την βρούμε.

Δεν θα τη βρούμε σε υλικά πράγματα, στη διασκέδαση, στους άλλους. Είναι κάτι απολύτως προσωπικό και προέρχεται από μέσα.

Είναι ένα δώρο που μας ανήκει, σε όλους ανεξαιρέτως.

Ποτέ δεν πρέπει να στηριζόμαστε σε ένα άλλο άτομο για να μας δώσει την «ευτυχία». Αυτό αποτελεί βάρος και για τους δύο.

Αν είμαστε πραγματικά ευτυχισμένοι μέσα μας, παραχωρούμε και στον άλλον το ίδιο δικαίωμα. Τότε εισάγουμε αυτόματα  την ευτυχία στη σχέση μας. Σε όποιο είδος σχέσης.

Από την πρώτη μέρα γεννιόμαστε μοναδικοί. Τα μικρά παιδιά χρειάζονται την προστασία των γονιών τους, ώσπου να μπορέσουν να φροντίσουν τον εαυτό τους. Πρέπει όμως, από την πρώτη μέρα που γεννιέται ένα παιδί, να αναγνωρίζουμε ότι είναι και αυτό ένα ανθρώπινο πλάσμα, σαν κι εμάς, μέσα σε ένα μικροσκοπικό σώμα. Δεν είναι μαθητευόμενος.

Ας διεκδικήσουμε την προσωπική μας ευτυχία. Έχοντας αυτοεκτίμηση, τόλμη, αυτοδυναμία, απολαμβάνοντας την κάθε στιγμή μας, δημιουργώντας, ικανοποιώντας τις πιο υψηλές μας ανάγκες. Για να έχουμε ευτυχισμένα παιδιά.

Έπειτα από έρευνα, του Γουαίην Ντυέρ, οι περισσότεροι γονείς που ερωτήθηκαν «τι θέλουν από τα παιδιά τους» απάντησαν κάπως έτσι:

  1. Θέλω να ζήσουν ευτυχισμένα, χωρίς απωθημένα.
  2. Θέλω να απολαμβάνουν τη ζωή και να χαίρονται την κάθε μέρα.
  3. Θέλω να νιώθουν επιτυχημένα και σπουδαία.
  4. Θέλω να νιώθουν θετικά συναισθήματα για τον εαυτό τους και τη ζωή.
  5. Θέλω να μην αφήνουν τις αναποδιές της ζωής να τους καταστρέφουν.
  6. Θέλω να αποφύγουν την κατάθλιψη και την δυστυχία.
  7. Θέλω να έχουν μία στερεή αίσθηση εσωτερικής γαλήνης.
  8. Θέλω να ξέρουν ότι διαμορφώνουν τα ίδια τη ζωή τους. Έχουν τη δύναμη να τη διαλέξουν και να την αλλάξουν.
  9. Θέλω να είναι ευαίσθητα και υπεύθυνα.
  10. Θέλω να μάθουν να αγαπούν και να αγαπιούνται.
  11. Θέλω να βρουν τις ευκαιρίες που κρύβονται μέσα στις αναπόφευκτες οδυνηρές εμπειρίες της ζωής.

Ας γίνουμε πρώτα εμείς τα «θέλω μας» για εκείνα.

Η ζωή μας πρέπει να δίνει το ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ. Είναι απαραίτητο να δείξουμε στα παιδιά μας, την εικόνα ενός ανθρώπου με αυτοσεβασμό, αν θέλουμε να μας μιμηθούν. Είναι σημαντικό να καθορίζουμε όπως θέλουμε εμείς τη ζωή μας. Αν θέλουμε να δώσουμε ένα αυθεντικό παράδειγμα.


Ας καταργήσουμε κάποιες εκφράσεις από το λεξιλόγιό μας, ας τις αντικαταστήσουμε με άλλες.

  • «Είναι τόσο θλιβερό. Ποτέ δε θα τα καταφέρουμε.»
  • «Δεν είναι παρά ένα εμπόδιο που θα το ξεπεράσουμε σύντομα

 

  • «Όλα μας πηγαίνουν στραβά.»
  • «Θα βρούμε κάτι θετικό σε όλα αυτά, για όλους μας

 

  • «Δεν είναι δυνατόν να χαρώ τη ζωή μου με όλα τα προβλήματα που μου δημιουργείς.»
  • «Τα προβλήματα είναι για να λύνονται και δε θα αφήσω να χαλάσει η διάθεσή μου με αυτά.»

 

  • «Μερικοί άνθρωποι είναι τυχεροί.»
  • «Την τύχη μας την φτιάχνουμε μόνοι μας.»

 

  • «Η ζωή είναι μια τιμωρία.»
  • «Η ζωή είναι μια γιορτή.»

 

Μέσα σε αυτές τις πέντε φράσεις διαπιστώνουμε τη διαφορά ανάμεσα σε έναν γονιό που δίνει συνεχώς απαισιόδοξα παραδείγματα και ένα γονιό που βλέπει τις ίδιες καταστάσεις από τη φωτεινή τους πλευρά.

Αν θέλουμε τα παιδιά μας, να αναπτύξουν την ικανότητα να απολαμβάνουν τη ζωή, κάθε στιγμή και να βλέπουμε να διεισδύουν μέσα στην προσωπικότητά τους πολλές αρνητικές στάσεις, ξεκινήστε την προσπάθεια  της αντιστροφής αυτών των στάσεων, εξετάζοντας πρώτα από όλα τον εαυτό μας.

Δεν πρόκειται να καταφέρουμε να καταργήσουμε όλες τις  αυτό-υπονομευτικές συμπεριφορές και στάσεις των παιδιών μας, απλώς και μόνο αλλάζοντας οι ίδιοι. Σίγουρα όμως, θα δημιουργήσουμε μια ρωγμή στην αρνητική πανοπλία του παιδιού, παρουσιάζοντας μπροστά του το παράδειγμα ενός ανθρώπου που αρνείται να γίνει ένα από τα θύματα της ζωής.

Μέσα στην προσπάθειά μας αυτή, να αποτελέσουμε το ζωντανό παράδειγμα ενός ατόμου που ξέρει να απολαμβάνει τη ζωή, όχι μόνο για χάρη των παιδιών μας αλλά και για τον ίδιο μας τον εαυτό. Ας θυμίσουμε στον εαυτό μας τα πράγματα που μετράνε στη ζωή.

Πάρα πολύ συχνά δίνουμε υπερβολική αξία σε πράγματα όπως είναι η μάθηση των κανόνων, η απόκτηση γνώσεων, η επιτυχία, τα αποκτήματα, η καριέρα, η ικανότητα να βγάλει κάποιος λεφτά.


Πολύ συχνά τα αντιμετωπίζουμε αυτά σαν τις πιο σημαντικές αξίες που μπορεί να κατέχει ένα άτομο σε βάρος της πολύ πιο ουσιαστικής ικανότητας του ανθρώπου να είναι ευτυχισμένος.

«Δεν υπάρχει άλλος πλούτος πέρα από τη ζωή.» Τζων Ρασκιν.

ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΑ

  • Πτυχίο: Προσχολικής Αγωγής Δραστηριοτήτων Δημιουργίας και Έκφρασης
  • Βεβαίωση σπουδών: Μεθοδολογία Αναλυτικού Προγράμματος Παιδικού Σταθμού και Νηπιαγωγείου
  • Δίπλωμα Πιστοποίησης Επαγγελματικής Κατάρτισης