Στις 2 Νοεμβρίου 2008 έφυγε από τη ζωή ο αγαπημένος ηθοποιός του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, Σταύρος Ξενίδης. 

Τους τελευταίους μήνες της ζωής του ζούσε με τη σύζυγό του στο Γηροκομείο Αθηνών και αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας.

Κατά τη διάρκεια της καριέρας του έπαιξε σε περισσότερες από 70 ταινίες και συνεργάστηκε με όλους τους μεγάλους πρωταγωνιστές του κινηματογράφου.

Είχε γεννηθεί στις 8 Μαρτίου 1928 στην Κωνσταντινούπολη και μεγάλωσε στη Νέα Φιλαδέλφεια. Σπούδασε στο Λεόντειο Λύκειο και μόλις τελείωσε το σχολείο αποφάσισε να ασχοληθεί με την υποκριτική. Όταν ανακοίνωσε στον πατέρα του, ο οποίος ήταν  σπουδαίος γυναικολόγος και είχε εργαστεί επί σειρά ετών στην Άγκυρα της Τουρκίας, την απόφασή του απογοητεύτηκε. Όπως είχε πει σε συνέντευξη του σε τοπική εφημερίδα της Νέας Φιλαδέλφειας,»ο πατέρας έβαζε πάνω από όλα τη λογική και η λογική λέει ότι ένας ηθοποιός έχει πιθανότητες 50-50%, να πεινάσει». Ο πατέρας του πέθανε το 1947 και δεν πρόλαβε να παρακολουθήσει τη μεγάλη καριέρα του γιου του.

Ο Ξενίδης εργάστηκε για ένα διάστημα ως εμποροϋπάλληλος και στη συνέχεια φοίτησε στη σχολή του Κάρολου Κουν. Η πορεία του στην υποκριτική ξεκίνησε παίζοντας σε θεατρικές παραστάσεις. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου έκανε ένα διάλειμμα από το θέατρο, καθώς υπηρέτησε στον στρατό επί τέσσερα χρόνια.

Τη δεκαετία του ’50 ξεκίνησε τη συνεργασία του με το θέατρο Μουσούρη, όπου έμεινε για τις επόμενες δύο δεκαετίες.

Ο Κώστας Μουσούρης είχε αναφέρει στο λεύκωμα του για τον ηθοποιό: «Οταν ένα ρόλο τον παίζει ο Σταύρος, θα αναδειχθούν χωρίς τεχνάσματα και υπερβολές όλες οι πτυχές του. Είναι λαμπρός ηθοποιός, εξαιρετικός άνθρωπος. Στην σκηνή ακτινοβολούσε με το ταλέντο του και με το ήθος του. Είχαμε την μεγάλη τύχη να τον έχουμε μαζί μας».

Το ντεμπούτο του στη μεγάλη οθόνη έγινε το 1954 με την ταινία «Η ωραία των Αθηνών», στην οποία ενσάρκωσε τον συμβολαιογράφο. Ήταν ο Βαγγέλης στην ταινία «Ο Ηλίας του 16ου», ο ποντικός… ξενοδοχείων στην ταινία «Χριστίνα», ο Σπύρος στην ταινία «Η κόρη μου η Σοσιαλίστρια» και ο συνταγματάρχης Χαράλαμπος στην ταινία «Η γυνή να φοβήται τον άνδρα».


Τη δεκαετία του ’70 έπαιξε τον Ιερεμία στην ταινία»Ο άνθρωπος που έσπαγε πλάκα» ενώ το 1984 ενσάρκωσε τον συνταγματάρχη Κοντέλη στην ταινία «Λούφα και παραλλαγή». Παράλληλα, ιστορικός παραμένει ο ρόλος του «ΠΟΕΤΑ», στη θρυλική ραδιοφωνική εκπομπή του Κ.Πρετεντέρη «Ο θυρωρός».

Τα επόμενα χρόνια ασχολήθηκε και με την τηλεόραση, την οποία αγαπούσε εξίσου με το θέατρο γιατί, όπως έλεγε,»ο φακός σε ακολουθεί, υπάρχουν πολλές κάμερες, που πιάνουν ακόμα και το πέταγμα του ματιού σου. Εκεί μπορείς πραγματικά να επικοινωνήσεις με το θεατή, χωρίς να αλλοιώσεις την ηθοποιία σου.

Υπήρξε παντρεμένος με την ηθοποιό Μαργαρίτα Λαμπρινού. Παντρεύτηκαν το 1955 και χώρισαν μετά από ένα χρόνο, όμως επανασυνδέθηκαν το 1976 και έζησαν μαζί μέχρι το τέλος της ζωής τους.