Ο Περικλής Χριστοφορίδης είναι από τους πιο αναγνωρίσιμους ηθοποιούς του ελληνικού σινεμά, καθώς πήρε μέρος σε 200 ταινίες! 

Υπήρξε από τους πρωτεργάτες του κινηματογράφου και ο πιο παραγωγικός ηθοποιός, καθώς το ρεκόρ του δεν κατάφερε κανείς να το καταρρίψει. Συνεργάστηκε σχεδόν με όλους τους μεγάλους Έλληνες ηθοποιούς και σκηνοθέτες. Χαρακτηριστικά ξεκίνησε να παίζει στον κινηματογράφο το 1929 και σταμάτησε το 1973!

Μεταξύ άλλων, ενσάρκωσε τον Ανδρέα Γιαβάση στην ταινία «Η καφετζού», τον Χαρίση στη «Μανταλένα», τον διευθυντή ταχυδρομείου στην ταινία «Η κυρά μας η μαμή», τον Φίλιππα Κυριαζόπουλο στην ταινία «Ο Κατήφορος», τον Νικολαϊδη στην ταινία «Κάτι να καίει», τον εφοπλιστή Καραστεφάνου στην ταινία «Το δόλωμα», και τον καθηγητή Γεωργιάδη στην ταινία «Δεσποινίς διευθυντής».

Η λίστα με τις ταινίες που έχει παίξει είναι αμέτρητη…

Με την υποκριτική ασχολήθηκε από μικρό παιδί, καθώς καταγόταν από καλλιτεχνική οικογένεια. Γεννήθηκε το 1908 στην Τραπεζούντα του Πόντου. Ο πατέρας και ο παππούς του ήταν ηθοποιοί του θεάτρου και εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα, το 1922, κατά τη διάρκεια του εκτοπισμού του ποντιακού πληθυσμού από τους Νεότουρκους.

Είχε ταλέντο στην υποκριτική και πρωταγωνιστούσε σε σχολικές παραστάσεις. Στη συνέχεια πήρε τους πρώτους του ρόλους στο θέατρο ενώ ήταν ένας από τους πρώτους ηθοποιούς του ελληνικού κινηματογράφου.

Όπως αναφέρει ο Τάσος Κοντογιαννίδης στο pontonews, ο άνθρωπος που τον έφερε σε επαφή με τον κινηματογράφο ήταν ο μεγάλος Πόντιος συγγραφέας και ποιητής Παύλος Νιρβάνας. Το 1929 έπαιξε στην έκτη ταινία μεγάλου μήκους του ελληνικού κινηματογράφου με τίτλο «Η μπόρα» . Η ταινία ήταν παραγωγής «Νταγκ Φιλμ» ενώ το σενάριο είχε γράψει ο Παύλος Νιρβάνας.


Από τότε δεν σταμάτησε ποτέ να παίζει σε κινηματογραφικές παραγωγές και παράλληλα έκανε μια σπουδαία καριέρα στο θέατρο, το οποίο υπηρέτησε επί μισό αιώνα. Οι συνάδελφοί του τον εκτιμούσαν για τον επαγγελματισμό του και την εντιμότητα του. Είχε εξαιρετική συνεργασία με τον Δημήτρη Χορν, ο οποίος είχε επίσης ποντιακή καταγωγή, και οι δύο ηθοποιοί συνήθιζαν να κάνουν ποντιακά αστεία στα διαλείμματα των γυρισμάτων.

Η τελευταία του εμφάνιση στον κινηματογράφο ήταν το 1973 με την ταινία Αστερισμός της Παρθένου, στην οποία ενσάρκωσε τον Δήμαρχο. Έφυγε από τη ζωή δέκα χρόνια μετά, στις 30 Σεπτεμβρίου 1983. Ενώ βρισκόταν στη Θεσσαλονίκη, υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο και πέθανε. Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε έπειτα από τρεις ημέρες στην Αθήνα.