Έχει πολλά «κεφάλαια» το βιβλίο της σχέσης Ολυμπιακού – Καπίνο που, όπως όλα δείχνουν, δεν περιλαμβάνει happy end. Μιας σχέσης που άρχισε με τους καλύτερους οιωνούς και καταλήγει σε ένα διαζύγιο που μόνο βελούδινο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί.

Το Contra.gr αναλύει τη σχέση συλλόγου – ποδοσφαιριστή και εξηγεί το πώς φτάσαμε ως εδώ, το τι ακριβώς μέτρησε στην περίπτωση του Μεχντί Καρσελά, γιατί έγινε τώρα το πρώτο -και ηχηρό- ξεκαθάρισμα.

Αρχίζοντας από τον Στέφανο Καπίνο είναι δύο τα δεδομένα. Πρώτον ότι ο Ολυμπιακός είδε στο πρόσωπο του διεθνούς πορτιέρε μια νεότερη έκδοση Νικοπολίδη και επένδυσε σ’ αυτήν, ενδεχομένως νωρίτερα από το χρόνο που θα έπρεπε και δεύτερον ότι ο ίδιος ο 23χρονος κίπερ είπε «ναι» σε αυτό το γάμο, αλλά δεν τον «υπηρέτησε» με τον καλύτερο τρόπο…

Είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι πολλοί στην Πλατεία Αλεξάνδρας και τις εγκαταστάσεις του Ρέντη θεώρησαν τον Καπίνο ως τον ιδανικό διάδοχο του Ρομπέρτο. Νέος, Έλληνας, με προσωπικότητα και τσαμπουκά, ψημένος στον «αιώνιο» αντίπαλο και με πολλά χρόνια μπροστά για βελτίωση. Το πακέτο έμοιαζε κάτι παραπάνω από ελκυστικό…

Τα χρήματα που πληρώθηκαν για να επιστρέψει από τη Γερμανία (Μάιντς) ξεπέρασαν το 1,5 εκατομμύριο. Ο Καπίνο ακολούθησε την ίδια διαδρομή με τον Φορτούνη, γυρίζοντας στα πάτρια εδάφη για να εξελιχθεί σε ηγέτη της άμυνας. Παρότι είχε μπροστά του τον Ρομπέρτο, είχε και τη διαβεβαίωση ότι θα είναι ο επόμενος με τη διαφορά ότι θα καθίσει κάτω από τα «κόκκινα» δοκάρια για πολλά περισσότερα χρόνια.

Κάποιοι, μάλιστα, ενοχλήθηκαν πρόπερσι όταν ο Μάρκο Σίλβα αποφάσισε να τοποθετήσει κάτω από τα δοκάρια τον Ρομπέρτο στον -χαμένο- τελικό Κυπέλλου με την ΑΕΚ, καθώς ο Έλληνας τερματοφύλακας είχε υπερασπιστεί την εστία σε όλη τη διάρκεια της διοργάνωσης. Η αποχώρηση του Ισπανού άνοιξε το δρόμο του Στέφανου για την ενδεκάδα, σε μια χρονική περίοδο που η παρουσία του εντός αποδυτηρίων αποκτούσε βαρύτητα, μιας και -αν μη τι άλλο- έχει και τσαγανό και άποψη.

Δεν είναι τυχαίο ότι και πέρυσι και φέτος, ο Λεάλι και ο Προτό, αποκτήθηκαν με την «ταμπέλα» της ρεζέρβας. Ο Βέλγος πορτιέρε το δήλωσε, άλλωστε, πριν καν πατήσει το πόδι του στη χώρα μας. Δασκαλεμένος από τον Μπέσνικ Χάσι είχε πει ότι «έρχομαι για να βοηθήσω τον Καπίνο». Που, όμως, χάθηκε η μπάλα; Τι δεν πήγε καλά;

Όπως λένε εκείνοι που γνωρίζουν τον Καπίνο από παλιά πόνταρε περισσότερο στο ταλέντο του και λιγότερο στην -καθημερινή- δουλειά. Δεν ανήκει στην κατηγορία εκείνων που θα «σκοτωθούν» στην προπόνηση, με αποτέλεσμα να κριθεί -από ένα σημείο και μετά- στάσιμος. Οι δύο δεδομένες αδυναμίες του, στις εξόδους και με την μπάλα στα πόδια, παρέμειναν αδυναμίες. Στη διάρκεια της εφετινής σεζόν, τα πρώτα σύννεφα δημιουργήθηκαν από τα προκριματικά και τα παιχνίδια με την Παρτιζάν…

Ο Καπίνο με την ίδια ευκολία που μπορούσε να βγάλει το… άπιαστο, μπορούσε να φάει το απίθανο, προφανώς λόγω έλλειψης συγκέντρωσης. Από ένα σημείο και μετά ακόμη και άνθρωποι που τον «ψήφιζαν» με κλειστά μάτια, άρχισαν να πιστεύουν ότι δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις μεγάλες απαιτήσεις. Στον αγώνα πρωταθλήματος με την ΑΕΚ, θεωρήθηκε υπεύθυνος κυρίως για το πρώτο γκολ του Χριστοδουλόπουλου και κάπου εκεί το γυαλί ράγισε. Συνδυαστικά, υπήρξαν παράπονα και για την έπαρση που απέκτησε από ένα σημείο και μετά εντός της ομάδας…


Λέγεται και όχι άδικα, ότι ο Βαγγέλης Μαρινάκης, ο άνθρωπος που τον πίστεψε πρώτος απ’ όλους ήθελε να τον «τελειώσει» από εκείνη τη νύχτα, όχι μόνο λόγω απόδοσης, αλλά και λόγω συμπεριφοράς. Με άλλα λόγια, εκτίμησε ότι από ένα σημείο και μετά ο Καπίνο «καβάλησε το καλάμι», ένιωσε ότι έχει δεμένο τον γάιδαρό του, ότι θα παίζει βρέξει-χιονίσει ακόμη κι αν δεν μπορεί να το υποστηρίξει αγωνιστικά στον απαιτούμενο βαθμό.

Από εκείνη τη νύχτα και ο Στέφανος κατάλαβε ότι ο κύκλος του στον Ολυμπιακό κλείνει, έστω κι αν ο Τάκης Λεμονής είχε επιχειρήσει να λειτουργήσει πυροσβεστικά. Όχι επειδή -όπως κυκλοφόρησε- θα πήγαινε να κάνει προπόνηση με την Κ20, κάτι που δεν έγινε ποτέ, αλλά επειδή συνειδητοποίησε πως μετά τα όσα έγιναν τη νύχτα του 3-2 στο ΟΑΚΑ, κάθε φορά που θα βρισκόταν κάτω από τα δοκάρια, θα ήταν και στο στόχαστρο για το παραμικρό λάθος…

Από τη στιγμή που και ο ίδιος κατάλαβε πως ο… Πειραιάς δεν τον χωρούσε πλέον, είχε μεταφέρει στην «ερυθρόλευκη» διοίκηση την επιθυμία του ν’ αποχωρήσει, αν βρεθεί ο κατάλληλος τρόπος. Ουσιαστικά δηλαδή αυτό που συνέβη τη Δευτέρα ήταν ένα… συναινετικό διαζύγιο, ανεξαρτήτως του τρόπου που επικοινωνήθηκε.

Η πλευρά του αφήνει να εννοηθεί ότι το καλοκαίρι που υπήρξε έντονο ενδιαφέρον για μεταγραφή σε ιταλική ομάδα, ο Ολυμπιακός το ξέκοψε με συνοπτικές διαδικασίες. Δεν το συζήτησε καν ο Μαρινάκης. Ο Καπίνο, λοιπόν, έχει δικαίωμα να νιώθει ότι έπαψαν να τον πιστεύουν οι άνθρωποι της ομάδας κι εκείνοι ότι τον εμπιστεύθηκαν, ίσως και περισσότερο απ’ όσο έπρεπε ή νωρίτερα, χωρίς αντίκρισμα.

Από εκεί, λοιπόν, που στη διάρκεια του καλοκαιριού έγιναν σκέψεις ακόμη και για πρόωρη ανανέωση συμβολαίου που λήγει το 2019, τελικά φτάσαμε στο ξαφνικό -και ζόρικο- διαζύγιο. Δεν ήταν μια εύκολη απόφαση, καθώς ο Καπίνο δεν ήταν απλά μια επένδυση για το μέλλον, αλλά κι ένας Έλληνας, διεθνής και νεαρός κίπερ με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Δεν είναι τυχαίο ότι είχε ενταχθεί μέχρι… χθες και στην πεντάδα των αρχηγών.

Πηγή | contra.gr

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ