Ο κ. Αντώνης Σκορδίλης δεν είναι μία απλή περίπτωση ανθρώπου, είναι εκείνος ο δημοσιογράφος που μέσα από το επάγγελμά του προσπαθεί πάντα για το κοινωνικό καλό. Τον γνωρίσαμε στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» πάντα στο πλευρό των ανθρώπων με αναπηρία.

Τα τελευταία χρόνια ζει μόνιμα στην Κύπρο και τον απολαμβάνουμε μέσα από το προσωπικό του blog «egomiocyprus.blogspot.gr» που με τον ίδιο πάντα μαχητικό τρόπο δε χαρίζεται σε όποιον παραβαίνει τα καθήκοντά του.

Ο «τυχερός» αυτής της εβδομάδας είναι το Υπουργείο Παιδείας της Κύπρου και πιο συγκεκριμένα η Διεύθυνση Ειδικής Αγωγής.  Το περιστατικό συνέβη σε «Ειδικό Σχολείο» της Κύπρου, όπου η συνοδός παιδιού με κινητική αναπηρία, συμπεριφέρθηκε με τον παρακάτω αχαρακτήριστο, παράτολμο, ανήθικο και παράνομο τρόπο απέναντι στο παιδί με αναπηρία.

Η συμπεριφορά της είναι τουλάχιστο μηνύσημη αφού αποδεικνύει άρνηση εργασίας για την οποία προσελήφθη. Παρ’ όλα αυτά οι αρμόδιοι την έχουν τοποθετήσει σε θέση που σε καμία περίπτωση δεν της αρμόζει, εφ’ όσον η ανύπαρκτη ευαισθησία και ανθρωπιά της, της επιτρέπουν να συμπεριφέρεται κατ’ αυτόν τον τρόπο σε ένα παιδί που δεν έχει την ικανότητα να υπερασπιστεί τον εαυτό του .

Ο Αντώνης Σκορδίλης εκφράστηκε με καυστικά αλλά πέρα για πέρα αληθινά λόγια αναφέροντας λεπτομεριακά το περιστατικό, στην κατάσταση που επικρατεί στην Ειδική Αγωγή της Κύπρου.

Διαβάστε το και είμαι σίγουρη πως θα εκραγείτε…

Του Αντώνη Σκορδίλη

Απολαύστε συζήτηση (το ζουμί της):

Συνοδός: Δεν με ενδιαφέρει τι εισηγήθηκε ή τι δεν εισηγήθηκε η μητέρα σου, αυτό που εγώ ξέρω είναι ότι δεν γουστάρω να σε σηκώνω κάθε μέρα από το τροχοκάθισμα και να σε “περπατώ” δέκα βήματα γιατί κάτι τέτοιο δεν είναι μέσα στα καθήκοντά μου. Να πεις στη μαμά σου να σου βρει άλλον για να σε “περπατά”, εγώ βαρέθηκα, πάει και τελείωσε…

Μαθητής δημοτικού (με κινητική αναπηρία): ….

Αποσιωπητικά = άφωνος.

Άφωνοι, προφανώς, και οι λεγόμενοι αρμόδιοι του Κυπριακού υπουργείου παιδείας, αυτοί ντε, οι εθισμένοι κάθε λίγο και λιγάκι να απαντάνε γενικά και αόριστα με τις τυπικές εκείνες τριτοκοσμικού τύπου ανακοινώσεις που copy paste επαναλαμβάνουν ότι “είναι πολύ άδικο διαρκώς να διαμαρτύρονται όσοι και όσες διαμαρτύρονται μιας και έχουν γίνει βήματα προόδου και δεν πρέπει όλα να τα ισοπεδώνουμε”.

Άφωνοι και εμείς από τον διάλογο που μας μεταφέρθηκε, τι διάολο να σχολιάσεις κρατώντας τα προσχήματα της ευγένειας για μια τέτοια και τόση “σκέτη αηδία”;

Μόνον ότι – έτσι για τα προσχήματα – δεν είναι οι συνοδοί οι κύριοι αυτουργοί του επί χρόνια εξελισσόμενου εγκλήματος, αλλά αυτοί που “σκέτη αηδία” έχουν το μέγα θράσος να εγκαλούν τους γονείς και κηδεμόνες όταν οι τελευταίοι διαμαρτύρονται βλέποντας τις ζωές των παιδιών τους με αναπηρία να καταστρέφονται.

Αυτοί είναι, οι του υπουργείου παιδείας “άθλιοι”, οι κύριοι (ηθικοί) αυτουργοί.

Άφωνοι τελείως όταν το κάθε μικρό έγκλημα – από τα πολλά καθημερινά που συνθέτουν το μέγα έγκλημα του εκπαιδευτικού αποκλεισμού των παιδιών με αναπηρία – συντελείται, όμως όλο φωνή, φασαρία και πόζα όταν εγκαλούν τους εύλογα διαμαρτυρόμενους με μέλημά τους μοναδικό (και αυταπόδεικτο) διαρκώς να το συγκαλύπτουν.

Πηγή: egomiocyprusblogspot.gr