Η Νόρα Βαλσάμη – το πραγματικό της όνομα είναι Ελεονώρα Βαλσαμίδη -, παρά την αξιοσημείωτη πορεία της στον ελληνικό κινηματογράφο και τη συμμετοχή της σε μεγάλες εμπορικές επιτυχίες (Γαμπρός από το Λονδίνο, Η θεία μου η χίπισσα, Γοργόνες και Μάγκες, Το κοροϊδάκι της πριγκηπέσσας κ.α.), δεν ήταν σχεδόν ποτέ πρωταγωνίστρια σε κάποια από αυτές.

Ο Φίνος όμως δεν ήταν από τους ανθρώπους που έθετε στεγανά για τους συνεργάτες του. Γι’ αυτό και πολλές φορές στην πορεία του άλλαξε γνώμη για ηθοποιούς και ενώ στην αρχή δεν τους εμπιστεύονταν, στη συνέχεια έβλεπε το λάθος του και χωρίς εγωισμούς, επένδυε σε αυτούς. Κάτι τέτοιο συνέβη με ηθοποιούς όπως ο Βασίλης Αυλωνίτης και η Τζέν Καρέζη.

«Τα δύο πόδια σε ένα παπούτσι»…στον Φίνο

Η Νόρα Βαλσάμη ήταν από τις περιπτώσεις που ο Φίνος σκέπτονταν πολύ να τους αναθέσει πρωταγωνιστικό ρόλο. Χωρίς η ίδια να έχει κάποιο μειονέκτημα – ίσως μόνο το θέμα της απειρίας της εκείνη την εποχή – , δεν ενέπνεε τον ίδιο να την εμπιστευθεί περισσότερο. Έτσι, πέρασαν τρία χρόνια συνεργασίας της Βαλσάμη με την Finos Film, ώστε ο «Πατριάρχης» του ελληνικού κινηματογράφου να αποφασίσει να δώσει μια ευκαιρία στην όμορφη Νόρα να αναδείξει τις ικανότητές της.

Κι αυτό συνέβη το 1967, όταν της ανέθεσε τον πρώτο της πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία «Τα δύο πόδια σε ένα παπούτσι», ταινία που απεδείχθη και σημαδιακή στην ζωή της, αφού κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων ξεκίνησε το ειδύλλιο με τον σκηνοθέτη Ερρίκο Ανδρέου, ο οποίος εμφανίζεται με το ψευδώνυμο Δημήτρης Μήκας. Η σχέση αυτή κατέληξε σε έναν ευτυχισμένο γάμο, που διαρκεί μέχρι σήμερα. Η συγκεκριμένη ταινία ήταν η μοναδική στην οποία οι φωνές κάποιων ηθοποιών είναι ντουμπλαρισμένες, κάτι που αποτελεί εξαίρεση για τα δεδομένα της Finos Film, καθώς ο Φίνος από την δεκαετία του 1940 επέμενε για σύγχρονη φωνοληψία και όχι για ντουμπλάρισμα. Στη συγκεκριμένη ταινία, η φωνή που βγαίνει από τον Λάκη Κομνηνό είναι του Αλέκου Αλεξανδράκη, ενώ εκείνη του Παύλου Λιάρου ανήκει στον Αλέκο Τζανετάκο. Αυτό όμως σε τίποτα δεν εμπόδισε την Βαλσάμη να αρπάξει την ευκαιρία από τα μαλλιά και να αναδείξει τις μεγάλες τις δυνατότητες στην ταινία αυτή.

Εκεί, υποδύεται μια νεαρή δακτυλογράφο σε μια επιχείρηση, την Μάρω, η οποία γνωρίζει την αντιπάθεια του γιου του αφεντικού της εξαιτίας της ασουλούπωτης εμφάνισης της και της αγαρμποσύνης της. Η Μάρω, με τη βοήθεια μιας φίλης της, μεταμορφώνεται σε μια μοντέρνα και γοητευτική δεσποινίδα, και χρησιμοποιεί ένα σωρό τεχνάσματα για να συγκινήσει το γιο του αφεντικού της, ώσπου κάποια στιγμή το καταφέρνει και είναι τώρα η σειρά του να την κυνηγήσει. Εκτός από την Βαλσάμη, στην ταινία πρωταγωνιστούν ο Λάκης Κομνηνός, ο Παύλος Λιάρος, ο Γιώργος Γαβριηλίδης, ο Άγγελος Μαυρόπουλος, ο Νίκος Τσούκας, η Μαρία Μπονέλου και πολλοί ακόμα ηθοποιοί. Ωστόσο εδώ υπάρχει ένα παράδοξο: Παρά το γεγονός ότι η ταινία γυρίστηκε το 1967, βγήκε στους κινηματογράφους δύο χρόνια αργότερα, το 1969, για λόγους που δεν γνωρίζουμε. Οι φήμες λένε ώστόσο ότι μετά το τέλος των γυρισμάτων της, ο Φίνος φοβήθηκε να την βγάλει στους κινηματογράφους, σκεπτόμενος ότι η ταινία δεν είχε ηχηρά ονόματα ηθοποιών, κάτι που ίσως δεν προδίκαζε μια επιτυχημένη εμπορική πορεία.

«Αόρατη» παρουσία στην ταινία «Τζένη-Τζένη»

H πορεία της Βαλσάμη όμως στον κινηματογράφο ήταν γεμάτη παράδοξα. Η πρώτη της εμφάνιση ήταν το 1963 στην ταινία του Κλέαρχου Κονιτσιώτη, «Ο καζανόβας», με πρωταγωνιστές τους Κώστα Χατζηχρήστο, Λάμπρο Κωνσταντάρα, Μάρθα Καραγιάννη. Ωστόσο ο ρόλος της ήταν μικρός και το όνομά της δεν αναφέρονταν καν στους τίτλους της ταινίας!

Το ίδιο ακριβώς συνέβη και το 1966, όταν συμετέχει στην ταινία «Τζένη Τζένη», όπου η Βαλσάμη ντουμπλάρει την Καίτη Χωματά στο τραγούδι «Το μεγάλο μυστικό μου». Η ταινία με πρωταγωνιστές τους Τζένη Καρέζη, Ανδρέα Μπάρκουλη, Διονύση Παπαγιαννόπουλο και Λάμπρο Κωνσταντάρα σημειώνει πολύ μεγάλη επιτυχία, κομμάτι της οποίας δεν καρπώθηκε ο Βαλσάμη, αφού το όνομά της έλειπε από τους τίτλους.

Πρώτη ουσιαστικά ταινία της ίδιας, όπου το όνομά της εμφανίζονταν κανονικά στους τίτλους ήταν την ίδια χρονιά, στην ταινία με τίτλο «Στεφανία», στην οποία πρωταγωνιστούσαν η Ζωή Λάσκαρη, ο Σπύρος Φωκάς, ο Βύρων Πάλλης, η Δέσπω Διαμαντίδου, ο Σπύρος Καλογήρου και η Τασσώ Καβαδία. Η ταινία σημείωσε μεγάλη επιτυχία, έκοψε 438.186 εισιτήρια και ήρθε 7η ανάμεσα στις 117 ταινίες της σεζόν εκείνης.

Ο Φίνος θέτει … βάσεις στη Βασούλα

Ωστόσο, η πορεία της Βαλσάμη στον παλιό, ελληνικό κινηματογράφο είχε και άλλες μεγάλες στιγμές, όπως εκείνη του 1975, όταν ο Φίνος της έδωσε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία «Οι βάσεις και η Βασούλα», σε σενάριο και σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου, η οποία ήταν βασισμένη σε μια ιδέα του Λάκη Μιχαηλίδη. Η ταινία αποτελεί κοινωνική ηθογραφία και γυρίστηκε σε μία κρίσιμη περίοδο της ιστορίας της χώρας μας, όπου πολλά και σημαντικά γεγονότα έλαβαν χώρα, όπως η εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο, η σχεδόν ταυτόχρονη κατάρρευση της στρατιωτικής δικτατορίας τον Ιούλιο του 1974 και η ανάληψη της εξουσίας από πολιτική οικουμενική κυβέρνηση, η έξοδος της χώρας από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ (14/8/1974) και τα θέματα που προέκυψαν ως συνέπεια του τελευταίου (ελλιμενισμός 6ου Στόλου, αμερικανικές βάσεις κλπ).

Το θέμα των βάσεων δε, ήταν στην πρώτη γραμμή ενδιαφέροντος των Ελλήνων εκείνη την εποχή και γι’ αυτό μπήκε και στον τίτλο της ταινίας. Το σενάριο εξελίσσεται στην Τρούμπα, με την Βασούλα (Νόρα Βαλσάμη) να παλεύει να σταθεί στα πόδια της και να πέφτει θύμα εκμετάλλευσης από έναν μακρινό ξάδελφό της, ο οποίος της δίνει δουλειά σε κακόφημο καμπαρέ, αλλά της παίρνει τα χρήματα που βγάζει. Στην ταινία πρωταγωνιστούν ακόμα ο Δημήτρης Ιωακειμίδης, ο Νότης Περιγιάλης, ο Βασίλης Κουρής, ο Χρήστος Ζορμπάς, η Μαρία Ζαφειράκη κ.α. Τη μουσική της ταινίας είχε γράψει ο Γιώργος Χατζηνάσιος, ενώ σε αυτή ακούγονται δύο εξαιρετικά τραγούδια, το ένα με τη Ρένα Κουμιώτη σε στίχους Ντίνου Δημόπουλου, «Θα ΄ρθει βροχή» και το άλλο με τη Νόρα Βαλσάμη και τίτλο «Κόκκινο γαρούφαλό μου». Η ταινία «Οι βάσεις και η Βασούλα» θεωρείται η τελευταία αξιόλογη ταινία της Φίνος Φιλμ, αφού ήδη ο ελληνικός κινηματογράφος είχε μπει σε τροχιά κάμψης. Άλλωστε, δύο χρόνια αργότερα, το 1977, ο Φιλοποίμην Φίνος έφευγε από τη ζωή…

 

Πηγή: www.gazzetta.gr