Ένα από τα συναρπαστικότερα πρωταθλήματα ήταν εκείνο της περιόδου 1965-66, που ανέδειξε τιτλούχο τον Ολυμπιακό.

Η 28η αγωνιστική διεξαγόταν στις 5 Ιουνίου και οι Πειραιώτες βρίσκονταν έναν βαθμό μπροστά από τον αιώνιο αντίπαλο Παναθηναϊκό (74-73) που την προηγούμενη Κυριακή είχε γνωρίσει καθοριστική ήττα από τον Πανιώνιο στην Νέα Σμύρνη (2-1).

Επόμενος αντίπαλος του Ολυμπιακού ο Πανσερραϊκός στο «Καραϊσκάκη» ενώ μια ημέρα πριν, ο Παναθηναϊκός κατέβαλλε στην Λεωφόρο την Προοδευτική (4-2).

Εκτός των «ερυθρολεύκων» του Πειραιά, την ίδια ανάγκη για νίκη είχαν και οι ομόχρωμοί τους Σερραίοι, στην προσπάθειά τους να αποφύγουν τον υποβιβασμό. Από τις πρώτες του στιγμές, ο αγώνας περιλαμβάνει δυνατές μονομαχίες και στο 9’ ο Ολυμπιακός κερδίζει φάουλ έξω από τον περιοχή από χέρι αμυντικού στην μπάλλα. Ο Γιώργος Σιδέρης το εκτελεί τεχνικά πάνω από το τείχος χωρίς ο τερματοφύλακας Καρυπίδης να προλάβει ν’ αποκρούσει (1-0).

Οι Μακεδόνες όμως δεν αργούν να «απαντήσουν» και στο 19’ ύστερα από επιπόλαια απόκρουση του Μίληση η μπάλλα στρώνεται στον Γιώργο Μπιτζίδη που με βολέ από 22 μέτρα «κεραυνοβολεί» τον Φρονιμίδη ισοφαρίζοντας σε 1-1!

Από ‘κει και πέρα, το θερμόμετρο της έντασης και της πίστης των δύο ομάδων ανέβηκε κατακόρυφα με τον Ολυμπιακό να επιτίθεται συνεχώς με άξονα τους Σιδέρη-Αγανιάν-Μποτίνο και τον Πανσερραϊκό να αποκρούει (κυρίως με τον εκπληκτικό Καρυπίδη) όπως μπορεί με τον βαθμό της ισοπαλίας να φαίνεται στα μάτια τους –περνώντας ο χρόνος-κατόρθωμα από τα λίγα! Δοκάρια, διασώσεις από την τελική γραμμή των «λιονταριών» είναι το σύνηθες σκηνικό στην περιοχή του Πανσερραϊκού που ανθίσταται ρωμαλέα.


Ώσπου στο 89’, ο Ηλιάδης διώχνει την μπάλλα όχι επαρκώς και από κόντρα ο Μίλησης την επαναφέρει. Νέα απόκρουση από τους Σερραίους και νέα επαναφορά από τον Μποτίνο με τον Καρυπίδη να προσπαθεί να πιάσει την μπάλλα αλλά να μην μπορεί, με τους Φραγκόπουλο και Αγανιάν να εμπλέκονται.

Ύστερα από νέα κόντρα η μπάλλα φθάνει στον καιροφυλακτούντα Γιούτσο που την σπρώχνει με το στήθος στα δίχτυα κάνοντας σε πανζουρλισμό το 2-1!

Οι εφημερίδες της εποχής μιλούν για ανεπανάληπτες στιγμές και αντιδράσεις από τον κόσμο του Ολυμπιακού που κάποιο μέρος του εισέρχεται στον αγωνιστικό χώρο πανηγυρίζοντας έξαλλα το γκολ.

Η μισή ομάδα έχει πέσει πάνω στον Γιούτσο και η άλλη μισή έχει μείνει στο χορτάρι μην μπορώντας να σηκωθεί!

Ο Γκαϊτατζής βουτά στην λίμνη με τα στιπλ (!), ενώ πεσμένοι με αντίθετα συναισθήματα παραμένουν και οι των Σερρών.

Ο Ιταλός διαιτητής Βαρατσάτι κάνει απεγνωσμένες προσπάθειες να συνεχίσει τον αγώνα με 35.000 θεατές να αλαλάζουν…

Ήταν ένα αποτέλεσμα-σταθμός στην ιστορία του «Θρύλου» που τον «έστεφε» πρωταθλητή δύο αγωνιστικές πριν από την λήξη του πρωταθλήματος, το πρώτο που κατακτούσε στην Α’ Εθνική επτά χρόνια μετά το 1959 και με οδηγό τον μεγάλο δάσκαλο του ποδοσφαίρου, Μάρτον Μπούκοβι.


Στα δύο τελευταία παιχνίδια ο Ολυμπιακός πήρε τα «τρίποντα» που χρειαζόταν (5-0 στα Τρίκαλα τον ΑΟΤ και 3-0 εντός τον Απόλλωνα Σμύρνης), ο Πανσερραϊκός έμεινε στην κατηγορία στην πρώτη του χρονιά, ενώ ο Νίκος Γιούτσος από εκείνο το απόγευμα έπαιρνε το δικό του μερίδιο στις σελίδες των βιβλίων του συλλόγου με την ωδή «Έμπαινε Γιούτσο, έμπαινε και καν’ τα όλα λίμπα» να τον συνοδεύει εφ’ όρου ζωής…

Πηγή | http://www.oldfootball.gr/ΘΡΥΛΙΚΟΙ ΒΕΤΕΡΑΝΟΙ