Καμιά φορά όλοι οι γονείς κάνουμε λάθη που δεν έχουμε προβλέψει πόσο σοβαρά μπορούν να επηρεάσουν την «ψυχή» του παιδιού μας.

Δυστυχώς αυτό συμβαίνει πολύ συχνά δίχως να το επιθυμούμε και ασφαλώς δίχως να θέλουμε να επηρεάσουμε την ψυχολογία του παιδιού μας τόσο αρνητικά.

Γνωρίζοντας πως ότι και να πούμε στο παιδί μας εκείνο θα μας ακούσει κάποιες φορές υπερβαίνουμε τα όρια δίχως και εμείς οι ίδιοι να το θέλουμε.

Αυτός και ακριβώς είναι ο λόγος που πρέπει να προσέχουμε  διπλά πριν πούμε λέξεις που αργότερα το πιθανότερο είναι πως θα τις μετανοιώσουμε.

Κάποιες από αυτά τα λόγια μας ενώ είναι για να «λέγονται» όπως συνήθιζαν να λένε οι παλαιότεροι, το πιθανότερο είναι πως θα πληγώσουν τα παιδιά μας συναισθηματικά και ασφαλώς θα τους χαλάσουν τόσο τη διάθεση όσο και την αυτοπεποίθηση για πάρα πολλά χρόνια.

Τι πρέπει να αποφεύγουμε:

1. Τις μοιραίες συγκρίσεις με άλλα παιδιά. Μην ξεχνάτε ποτέ τις δικές σας αναμνήσεις, γιατί σίγουρα ποτέ δεν ξεχάσατε κάποια σύγκριση που σας πλήγωσε.
2. Να μην προκαλείτε  το παιδί να ανταγωνιστεί άλλα παιδιά. Π.χ. «Μάθε να μετράς εσύ καλύτερα από τον Κωστάκη
3. Να μην επιπλήττετε με άσχημο τρόπο το παιδί, γιατί του προκαλείται ντροπή και ειδικά όταν βρίσκεστε μπροστά σε τρίτους, βάλτε τον εαυτό σας στη θέση του.
4. Εννοείται πως αποφεύγουμε τις ταμπέλες όπως «είσαι τούβλο» ή «είσαι άχρηστος» ή «δε θα καταφέρεις τίποτα ποτέ στη ζωή σου» και άλλα τέτοια…
5. Ας μη μιλάμε για τον εαυτό μας μπροστά στο παιδί μας κάνοντας συγκρίσεις. Πχ: «εγώ όταν ήμουν στην ηλικία σου έπαιρνα σε όλα άριστα». Δημιουργούμε μία σχέση ανταγωνισμού μεταξύ εμάς και του παιδιού μας χωρίς να υπάρχει κανένας λόγος, σκεφτείτε πως είμαστε διαφορετικές προσωπικότητες.
6.Μην περιμένετε να ξεπεράσει τους φόβους του εάν τον κάνετε να αισθάνεται άσχημα γι’ αυτούς. Π.χ. «ακόμα φοβάσαι να κάνεις ποδήλατο με δύο ρόδες; Θα σε κοροϊδεύουν όλοι οι φίλοι σου στο σχολείο» ή » μη μου πεις πως φοβάσαι να περάσεις μόνος σου απέναντι, θα γελάνε οι φίλοι σου μαζί σου. Μία τέτοια συμπεριφορά απέναντι στο παιδί σας μόνο τα αντίθετα αποτελέσματα θα φέρει και όχι μόνο. Θα ντρέπεται να πει την αλήθεια για τους φόβους του πρώτα απ’ όλα σε εσάς.
7. Μην κατακρίνεται το παιδί σας λέγοντας του φράσεις που φανερώνουν κατηγορηματική διάθεση απέναντί του. Μην το απαξιώνεται, αντιθέτως ενθαρρύνετε το, θα εκπλαγείτε με τα αποτελέσματα. Π.χ. μην πείτε » Πάντα αργείς να φύγεις και ποτέ δεν είσαι στην ώρα σου στα Αγγλικά σου» πείτε του: «Αγάπη μου φύγε λίγο πιο νωρίς σήμερα γιατί μπορεί να βρεις κίνηση στο δρόμο».
8. Αποφύγετε τις απειλές. Π.χ. «αν δε φας όλο το φαγητό σου δε θα σου πάρω το αυτοκινητάκι που θέλεις» ή «αν ξανακάνεις αυτό που έκανες τότε και εγώ θα αγαπάω πιο πολύ το Γιωργάκη από εσένα γιατί είσαι κακό παιδί». Με αυτές τις φράσεις ακριβώς «χάνουμε» το παιδί και το σημαντικότερο απ’ όλα, τη σχέση εμπιστοσύνης μαζί του. Η καρδιά του πλημμυρίζει παράπονο και τότε πλέον είναι πολύ δύσκολο να γιατρευτεί.
9. Μη δημιουργείτε ενοχές στο παιδί σας. Π.χ. «είδες τι μου έκανες με έκανες να κλαίω, πονάω πολύ εξ’ αιτίας σου».

Ας μην ξεχνάμε πως το παιδί μας είναι ο πολυτιμότερος άνθρωπος στη ζωή μας, ο πιο δικός μας άνθρωπος, η αρχή το τέλος και η συνέχειά μας. Μπορεί η καθημερινότητα, η ρουτίνα και η κούραση να μην είναι οι κατάλληλοι σύμμαχοι στη σχέση με το παιδί μας όμως αν καταφέρουμε να βάλουμε τον εαυτό μας στη θέση του κάποιες από τις φορές που πρέπει να το μαλώσουμε, θα βρούμε ακριβώς το πως θα πρέπει να του συμπεριφερθούμε.

Αρκεί να θυμηθούμε πως η ψυχούλα του είναι πιο ευαίσθητη από το μετάξι και η καρδιά του πληγώνεται εύκολα… Για πάντα, δυστυχώς !


Πριν από κάθε επίπληξη πρέπει να επικρατεί ηρεμία και θετική προσέγγιση έτσι ώστε να μπορέσει το παιδί να νιώσει ασφάλεια μετά από κάθε συμβουλευτική παρέμβαση πως όλα γίνονται για το δικό του καλό.

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να νιώθει το παιδί πως το αγαπάμε και να μην το κυριεύσει ποτέ η ανασφάλεια για τη σχέση του μαζί μας… Αλίμονο αν το γεμίσει «ανασφάλεια» ο ίδιος του ο γονιός. Ένα παιδί που η ανασφάλεια το έχει επηρεάσει ψυχολογικά θα γίνει ένας έφηβος με μεγαλύτερα προβλήματα συναισθηματικά απ’ ότι μπορείτε να φανταστείτε και αν δε λυθούν εγκαίρως τότε οι «ειδικοί» δε θα αργήσουν να επισκεφθούν την καθημερινότητά σας.

Εάν διαπιστώσετε πως το παιδί σας έχει διαφορετική συμπεριφορά απ’ ότι συνήθως έχει, εάν έχει κλειστεί στον εαυτό του, εάν έχει εντάσεις, νεύρα ή επιθετική συμπεριφορά για οποιοδήποτε λόγο καλό θα ήταν να συμβουλευτείτε έναν ειδικό «ψυχικής υγείας» έτσι ώστε να μπορέσετε να αντιμετωπίσετε την όποια αλλαγή στη συμπεριφορά του νωρίς.