Θεραπευτές Ειδικής Αγωγής: Νέα Σύμβαση

0
9023

Ειδικοί θεραπευτές – κέντρα ειδικών θεραπειών: Ποιοι είμαστε;

Είμαστε μικρές και μεσαίες, συνοικιακές επιχειρήσεις -ως επί το πλείστον- που λειτουργούμε στο πλαίσιο της ελεύθερης αγοράς και του ανταγωνισμού. Το ωράριό μας είναι απογευματινό και προσφέρουμε ειδικές θεραπείες (λογοθεραπεία, εργοθεραπεία, ειδική διαπαιδαγώγηση, ψυχολογική υποστήριξη, συμβουλευτική γονέων) σε παιδιά με αναπτυξιακές και μαθησιακές διαταραχές. Δεν είμαστε κέντρα ημέρας, εκπαιδευτήρια, φροντιστήρια ή σχολεία. Δεν είμαστε συμβεβλημένοι με το κράτος. Είμαστε ελεύθεροι επαγγελματίες, σε μια ελεύθερη αγορά, και κοστολογούμε ο καθένας τις υπηρεσίες του όσο κρίνει, χωρίς αυτό να είναι παράνομο ή παράτυπο, σύμφωνα με την επένδυση που ο καθένας έχει κάνει στις σπουδές, στην μετεκπαίδευσή του, στην εξειδίκευσή του, στις εποπτείες του και στον χώρο του. Κόβουμε ανελλιπώς τα σχετικά παραστατικά (αποδείξεις παροχής υπηρεσιών) στο τέλος κάθε μήνα για καθένα από τα περιστατικά που πλαισιώνουμε στο χώρο μας και οι ασφαλισμένοι γονείς τα καταθέτουν στον ΕΟΠΥΥ και ακολούθως, αποζημιώνονται από τον ασφαλιστικό φορέα τους. Αναπληρώνουμε την πλήρη απουσία σχετικών κρατικών δομών για περισσότερα από 30 χρόνια. Συνεισφέρουμε στον κρατικό προϋπολογισμο περίπου 100.000.000 ευρώ μέσω των φορολογικών και ασφαλιστικών μας υποχρεώσεων.

Στις 21/12/2016, παρουσιάστηκε αιφνιδίως μία ατομική σύμβαση στους συλλόγους μας, με σκοπό να την υπογράψουμε εντός δέκα ημερών, εκ των οποίων οι περισσότερες αργίες. Η συμβασιοποίηση των υπηρεσιών μας ψηφίστηκε ως τροπολογία στην άκρη ενός νομοσχεδίου για τα χωροταξικά και όριζε ότι εμείς, ως ιδιώτες, πλέον δε θα αποζημιωνόμαστε από τον γονέα – ασφαλισμένο, αλλά από τον ΕΟΠΥΥ. Να σημειώσουμε εδώ, ότι η δημόσια διαβούλευση διήρκεσε από τις 24 έως τις 27/12 (στις μέρες αυτές συνυπολογίζονται και οι 25/12 και 26/12 που είναι αργίες) και κάθε άλλο παρά δημόσια ήταν, αφού όποιος έστελνε email στον ΕΟΠΥΥ δε μπορούσε ούτε το δικό του να δει ούτε των υπολοίπων.

Τα νέα δεδομένα, τα οποία στην πορεία πληροφορήθηκαν οι σύλλογοι, ύστερα από δυναμικές κινητοποίησεις, είναι η περικοπή της συνολικής δαπάνης (40 – 45%, Πολάκης, 16/1, δηλαδή από 106.000.000 το 2015 σε 60.000.000 το 2017).

Παραθέτουμε μερικά οικονομικά στοιχεία για την πραγματική επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού από την ειδική αγωγή: Δεδομένου ότι είμαστε 5000 ελεύθεροι επαγγελματίες – θεραπευτές για τους περισσότερους από εμάς οι ασφαλιστικές εισφορές για το 2016 ήταν περίπου 450 ευρώ το μήνα, δηλαδή 5400 ευρώ ετησίως (δεν υπολογίζουμε τις ασφαλιστικές εισφορές με το νέο ασφαλικό φορέα ΕΦΚΑ με τον οποίο για τους περισσότερους έχουν διπλασιαστεί ή και τριπλασιαστεί οι εισφορές). Άρα καταβληθηκαν στον ασφαλιστικό φορέα γύρω στα 27.000.000 ευρώ. Οι 5000 θεραπευτές κατέβαλαν για το οικονομικό έτος 2015, 15000 – 20000 ευρώ φόρο εισοδήματος ο καθένας. Άρα αποδόθηκαν στο υπουργείο οικονομικών μαζί με την εισφορά αλληλεγγύης, το τέλος επιτηδεύματος και την προκαταβολή φόρου, 75.000.000 ευρώ. Εάν στο ποσό αυτό προσθέσουμε το συνολικό ποσό των ασφαλιστικών εισφορών (27.000.000 ευρώ) τότε έχουμε ένα σύνολο 102.000.000 ευρώ συνολικής συνεισφοράς στον κρατικό προϋπολογισμό από τον κλάδο. Και επομένως ο κρατικός προϋπολογισμός επιβαρύνθηκε για το 2015, μόνο με 4.000.000 ευρώ.

Τί προβλέπει η σύμβαση:

Περικοπή – clawback – rebate: Είναι το μέσο με το οποίο επιτυγχάνεται ο έλεγχος της δαπάνης και έχει εφαρμοστεί μέχρι στιγμής σε όλους τους ήδη συμβεβλημένους παρόχους (φυσικοθεραπευτές, γιατρούς, κλινικές, διαγνωστικά κέντρα).

Ριμπέιτ: Αναγκαστική έκπτωση που κάνει μία επιχείρηση στον ΕΟΠΥΥ. Κυμαίνεται στο 5-20% και καθορίζεται βάσει της προσέλευσης. Όσα περισσότερα περιστατικά έχει μία επιχείρηση τόσο μεγαλύτερο είναι και το ποσοστό της έκπτωσης απέναντι στον ΕΟΠΥΥ.

Κλόουμπακ: Είναι η πραγματική μείωση της δαπάνης στους ωφελούμενους – ασφαλισμένους. Δηλαδή, η συνολική οριζόντια περικοπή – κόφτης, όταν η δαπάνη ξεπερνάει το ποσό που προβλέπει ο προϋπολογισμός για την υγεία γενικά. Η σύμβαση που προτείνεται εμπεριέχει περικοπή της δαπάνης από 106.000.000 το 2015, σε 60.000.000 απόδοση δαπάνης στους παρόχους, δηλαδή κατά 45% λιγότερο από το αντίστοιχο ποσό του 2015. Για το 2016 δεν έχουμε ακόμα τα αποτελέσματα της εκκαθάρισης, διότι το κράτος ακόμα χρωστάει λεφτά στους ασφαλισμένους – γονείς. Λογικά όμως η δαπάνη θα είναι μεγαλύτερη από το 2015, καθώς παγκοσμίως παρατηρείται μία αύξηση στις ανάγκες των πληθυσμών για ειδικές θεραπείες.

Ελεγκτικός μηχανισμός: Η διαδικασία εκκαθάρισης θα γίνεται από ελεγκτικό μηχανισμό ο οποίος επίσης θα επιβαρύνει τις επιχειρήσεις σε ποσοστό 6 – 8%.
Ενιαίος Κανονισμός Παροχής Υπηρεσιών (ΕΚΠΥ): Η σύμβαση που μας παρουσιάστηκε έδινε το δικαίωμα στον ΕΟΠΥΥ να αναθεωρεί την τιμολόγηση των υπηρεσιών κάθε τρεις μήνες, ενώ έθετε ως ελάχιστο χρόνο παραμονής στη σύμβαση για μια επιχείρηση τον ένα χρόνο. Άρα, τα 15 ευρώ που υπόσχεται σε κάθε ειδικότητα το υπουργείο μπορούν πολύ εύκολα να γίνουν 10 ή 5 ευρώ, αφότου την υπογράψουν οι πάροχοι, κάτι το οποίο έγινε στην περίπτωση των φυσικοθεραπευτών: Υπέγραψαν τη σύμβαση με 20 ευρώ ανα συνεδρία και το ποσό αυτό αργότερα μειώθηκε στα 15.

Χρόνος αποζημίωσης:

Ο ΕΟΠΥΥ διατείνεται ότι οι επιχειρήσεις θα αποζημιώνονται εντός 90 ημερών, μετά την καταληκτική ημερομηνία υποβολής των παραστατικών, μιλάμε για πραγματικό χρόνο 120 μέρες αργότερα, δεδομένου ότι ο ΕΟΠΥΥ δε θα καθυστερήσει ούτε μία μέρα.

Απάντηση:

Αν οι επιχειρήσεις αποζημιώνονται 90 ημέρες – στην καλύτερη των περιπτώσεων – μετά την καταληκτική προθεσμία υποβολής των παραστατικών, δε θα μπορούν να ανταποκριθούν στις φορολογικές και ασφαλιστικές υποχρεώσεις τους και τότε ο ΕΟΠΥΥ θα έχει το δικαίωμα να τους δεσμεύει την αποζημίωση των ήδη «κουρεμένων» δεδουλευμένων τους, ενώ παράλληλα δε θα μπορούν να ανταποκριθούν στα λειτουργικά τους έξοδα (ενοίκια, λογαριασμοί, πληρωμές θεραπευτών, εξοπλισμός κλπ). Θα πρέπει, λοιπόν, οι πάροχοι να συναινέσουν στο να δουλεύουν δωρεάν για το κράτος, όντας όμως ιδιώτες – ελεύθεροι επαγγελματίες, με υποχρεώσεις ελεύθερου επαγγελματία, και συνεπώς να συναινέσουν στο να κλείσουν τις επιχειρήσεις τους. Εξάλλου, στοιχεία από άλλους κλάδους, ήδη συμβεβλημένους, επιβεβαιώνουν τις ανησυχίες μας για καθυστερημένες πληρωμές, κατά έξι ή εννιά μήνες, παρότι υπάρχει μνημονιακή υποχρέωση για εξόφληση των υποχρεώσεων του δημοσίου σε ιδιωτικές επιχειρήσεις εντός 40 ημερών.

Τα τελευταία χρόνια πολλοί συμβεβλημένοι με τον ΕΟΠΥΥ πάροχοι αναγκάστηκαν να κλέισουν -φυσικοθεραπευτήρια, κλινικές, μικρά διαγνωστικά κέντρα, ενώ αυτή τη στιγμή οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του ΕΟΠΥΥ σε ιδιώτες ξεπερνάει το 1,82 δις.

 

Λασπολογία κατά του κλάδου

Κατά το διάστημα που βρισκόμαστε σε διαπραγματεύσεις με το υπουργείο έχουν ακουστεί κατηγορίες για τον κλάδο που εμείς ως ειδικοί θεραπευτές νιώθουμε την ανάγκη να ανασκευάσουμε.

1) Μας κατηγόρησαν για προκλητή ζήτηση – υπερσυνταγογράφηση θεραπειών: Οι θεραπευτές δε συνταγογραφούν θεραπείες αλλά μόνο τις εκτελούν. Οι όποιες ευθύνες για την υπερσυνταγογράφηση που καταγγέλλει το υπουργείο, θα πρέπει να αναζητηθούν στους γιατρούς του δημοσίου.

2) Παραοικονομία – μαύρο χρήμα: Ο κλάδος τους τελευταίους μήνες έχει λοιδωρηθεί σφοδρά ότι λειτουργεί με μαύρο χρήμα:

Μία επιχείρηση που στο τέλος κάθε μήνα κόβει υποχρεωτικά το λιγότερο 160, 250 ή 440 ευρώ απόδειξη (ποσά που καθορίζονται από τον ισχύοντα ΕΚΠΥ) για κάθε περιστατικό που πλαισιώνει, την οποία έπειτα καταθέτουν οι γονείς στον ΕΟΠΥΥ για να αποζημιωθούν , ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ εκ των πραγμάτων να αποκρύπτει έσοδα. Μία επιχείρηση όμως συμβεβλημένη, χωρίς ταμειακή ροή, πώς θα λειτουργεί; Επομένως θα ωφεληθούν πραγματικά οι γονείς; Τα Κέντρα που έχουν ανακοινώσει ότι θα συμβληθούν έχουν ήδη αναφέρει στους γονείς ότι θα τους χρεώνουν περισσότερο από το ποσό που θα δικαιολογεί ο ΕΟΠΥΥ. Αυτή η χρέωση δε μπορεί παρά να γίνεται στο πλαίσιο της παραοικονομίας, αφού η σύμβαση δεν επιτρέπει στον πάροχο να χρεώνει πάνω από την τιμολόγηση της υπηρεσίας από τον ΕΟΠΥΥ. Να σημειωθεί με έμφαση ότι το γεγονός αυτό καταστρατηγεί τους νόμους της ελεύθερης αγοράς.

Οι επιχειρήσεις μας μέχρι στιγμής είναι οι πιο διαφανείς και με μηδενική φοροδιαφυγή και εισφοροδιαφυγή, με άμεση συνέπεια να έχουμε αυξημένες ασφαλιστικές εισφορές, οι οποίες με το καινούργιο νομοσχέδιο Κατρούγκαλου έχουν διπλασιαστεί και τριπλασιαστεί. Οι ασφαλιστικές εισφορές σε συνδυασμό με τις αυξημένες φορολογικές μας υποχρεώσεις κάνουν τις επιχειρήσεις μας να λειτουργούν ήδη ασφυκτικά. Το καθεστώς της όποιας σύμβασης -μαζί με τα παραπάνω- καθιστά τις επιχειρήσεις μας απολύτως μη βιώσιμες.

  •   Ο ΕΟΠΥΥ αναφέρεται σε μαρτυρίες γονέων για παραοικονομία: Γιατί αυτοί οι γονείς που επικαλείται ο αντιπρόεδρος του ΕΟΠΥΥ κος Γεωργακόπουλος δεν προέβησαν σε καταγγελία, παρά μόνο σε γραπτή μαρτυρία; Μπορεί να κατηγορήσει κανείς έναν ολόκληρο κλάδο ότι παρανομεί βασιζόμενος σε ασαφή σχόλια; Υπάρχουν αποδείξεις γι’ αυτές τις κατηγορίες; Και γιατί δεν τις χρησιμοποίησε το υπουργείο για να καταστείλει τέτοιου είδους φαινόμενα;3) Ο ΕΟΠΥΥ ισχυρίζεται ότι οι θεραπευτές γνώριζαν για τις συμβάσεις: Ο νόμος του 2012, ο οποίος αφορά στην τροποποίηση του Ενιαίου Κανονισμού Παροχής Υπηρεσιών, δηλαδή στην τιμολόγηση των αποζημιώσεων για τις ειδικές θεραπείες, (ΦΕΚ 3054,18/11/2012), στην τελευταία παράγραφο αναφέρει: «Όλες οι ανωτέρω παροχές δύνανται να αποζημιώνονται απ’ευθείας στους ασφαλισμένους με την προσκόμιση των απαραίτητων δικαιολογητικών, όπως αυτά ορίζονται με απόφαση του ΔΣ του ΕΟΠΥΥ, για το μεταβατικό στάδιο και μέχρι την υπογραφή των συμβάσεων». Πώς, λοιπόν, ήμασταν ενημερωμένοι για την υπογραφή σύμβασης στις 21/12/2016, μετά δηλαδή από 4 χρόνια κατά τη διάρκεια των οποίων ουδέποτε κλήθήκαμε να συζητήσουμε για την ειδική αγωγή ή για ενδεχόμενη σύμβαση; Με ποιον τρόπο ήμασταν έτοιμοι, εμείς ως πάροχοι, και μάλιστα εντός των εορτών, να υπογράψουμε μία έτοιμη σύμβαση με τεράστια οικονομικά και νομικά κενά μέχρι την 1/1/2017; Και αφού ήμασταν ενήμεροι όλοι για την επικείμενη σύμβαση, γιατί το υπουργείο έχει δώσει μέχρι στιγμής 4 παρατάσεις και στην 3η από αυτές αποφάσισε να συστήσει επιστημονική επιτροπή για να συζητηθούν τα τεράστια επιστημονικά, οικονομικά και νομικά κενά της σύμβασης, εφόσον είχε εξαντληθεί το θέμα;

Οικονομικά κενά: Ο κος Γεωργακόπουλος, αντιπρόεδρος του ΕΟΠΥΥ, ισχυρίζεται ότι αυτό που μας παρουσιάστηκε στις 21/12/16 ήταν ένα σχέδιο σύμβασης προς διαβούλευση.

Η αλήθεια όμως είναι ότι επρόκειτο για την ίδια τη σύμβαση προς υπογραφή, η οποία δεν περιελάμβανε κανένα οικονομικό στοιχείο, εκτός από το ότι επιβαλλόταν στους παρόχους, όπως και στους υπόλοιπους συμβεβλημένους, υποχρεωτική έκπτωση και οριζόντια περικοπή, επί της αποζημίωσης από τον ΕΟΠΥΥ .

Δεν υπήρχε καν η τιμολόγηση των υπηρεσιών και η απάντηση του υπουργείου σε σχετική ερώτηση των συλλόγων ήταν «Υπογράψτε και μετά διαπραγματευόμαστε».

Να σημειώσουμε ότι η σύμβαση αυτή είναι μονομερής, φυσικά υπερ του ΕΟΠΥΥ, και σε περίπτωση μη καταβολής της αποζημίωσης από τον ΕΟΠΥΥ προς τους παρόχους, δεν ορίζεται καμία ποινική ρήτρα προς τον ΕΟΠΥΥ ώστε να μπορούμε να διεκδικήσουμε τα ήδη «κουρεμένα» δεδουλευμένα μας.

Νομικά κενά: Επρόκειτο στην ουσία για ένα κείμενο χωρίς νομική υπόσταση (π.χ άδεια λειτουργίας των χώρων χωρίς νομοθετικό πλαίσιο, άδεια λογοθεραπευτή χωρίς να έχει τελεσιδικήσει και λήξει η προθεσμία των μεταβατικών διατάξεων του ΠΔ 12/5/2016, κατά την οποία οποιοσδήποτε θα μπορούσε να το προσβάλει και να προσφύγει στο ΣΤΕ). Ζητούνταν με άλλα λόγια συναίνεση για υπογραφή μιας παράνομης σύμβασης.

Επιστημονικά κενά:Η σύμβαση που μας προτάθηκε δενπεριλάμβανε κανέναν όρο ο οποίος θα εξασφάλιζε την ποιότητα των υπηρεσιών όπως διατεινόταν το υπουργείο. Δε λάμβανε υπόψη καμία επιδημιολογική μελέτη, ούτε επιστημονική καταγραφή των παθολογιών ανά τον πληθυσμό. Επιπροσθέτως, δε συμπεριλάμβανε κριτήρια όπως η εξειδίκευση και οι μετεκπαιδεύσεις του κάθε θεραπευτή – κέντρου αλλά υποχρέωνε την παροχή υπηρεσίας σε κάθε ασφαλισμένο ανεξαρτήτως παθολογίας.

4) Οι σύλλογοί μας κατηγορήθηκαν ότι υποκινούνται από συνδικαλιστικά κίνητρα: Οι εμπλεκόμενοι θεραπευτικοί σύλλογοι, 9 στον αριθμό, αντιστέκονται σύσσωμοι στην υπογραφή σύμβασης. Μέχρι τώρα η δράση τους υπήρξε μόνο επιστημονική, με διοργάνωση επιστημονικών συνεδρίων, ημερίδων, σεμιναρίων και συμμετοχή των περισσότερων σε διεθνείς και ευρωπαϊκές επιτροπές. Ούτε συστάθηκαν ούτε λειτούργησαν ποτέ σε συνδικαλιστική βάση και με συνδικαλιστική νοοτροπία. Επομένως, το επιχείρημα της κυβέρνησης περί συνδικαλιστικής αντιπαράθεσης καταρρίπτεται όχι μόνο για τον παραπάνω λόγο αλλά και για το γεγονός ότι από την αναγγελία της σύμβασης μέχρι τώρα, και οι 9 σύλλογοι έχουν τηρήσει κοινή στάση.

5) Φροντιστήρια αγγλικών που «έγραφαν» λογοθεραπείες: Ακούστηκε από τον κο Γεωργακόπουλο, αντιπρόεδρο του ΕΟΠΥΥ, ότι «Φροντιστήρια αγγλικών έγραφαν θεραπείες και έκαναν μαθήματα Αγγλικών».

Δυσκολευόμαστε να καταλάβουμε πώς κάτι τέτοιο μπορεί να είναι αληθές όταν οι θεραπευτές ΔΕ ΓΡΑΦΟΥΝ θεραπείες, αλλά απλώς τις εκτελούν. Τις θεραπείες τις γράφουν ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ δημόσιοι φορείς και ύστερα οι θεραπευτές σφραγίζουν το παραστατικό (απόδειξη) που δίνουν στο γονέα στο τέλος του μήνα, ώστε εκείνος να αποζημιωθεί από τον ασφαλιστικό του φορέα.

Το παραστατικό (απόδειξη) αναφέρει αναλυτικά τις θεραπείες που έχουν εκτελεστεί κατά τη διάρκεια του μήνα και που έχει συνταγογραφήσει ο γιατρός του δημοσίου στη γνωμάτευση. Ο ΕΟΠΥΥ την 1η φορά που καταθέτει ο γονέας τα παραστατικά ζητάει -από το 2012, όλα τα σχετικά έγγραφα του Κέντρου (σύσταση επιχείρησης, πτυχία θεραπευτών, ακόμα και ιδιωτικά συμφωνητικά!). Ως εκ τούτου, δυστυχώς, τα προσωπικά μας δεδομένα κυκλοφορούν ανά την επικράτεια, προκειμένου να τα καταθέσουν οι γονείς στον ΕΟΠΥΥ. Επομένως, είναι ανεδαφικό να λέγεται ότι γράφονται θεραπείες από θεραπευτές και μάλιστα ότι αυτές εκτελούνται από φροντιστήριο αγγλικών.

Αλλά ακόμα και αν ένας τέτοιος ισχυρισμός ήταν αληθής, το κράτος δε θα έπρεπε να ενεργοποιήσει τους κατάλληλους ελεγκτικούς μηχανισμούς του και να καταστείλει τέτοιες παρανομίες;

6)  Αναφέρεται συνεχώς στη λασπολογία για τον κλάδο ότι οι επιχειρήσεις επέβαλαν περαιτέρω χρεώσεις (υπερτιμολόγηση):

Οι κοι Γεωργακόπουλος και Πολάκης ισχυρίζονται ότι τα Κέντρα και οι θεραπευτές χρεώνουμε περισσότερα των 15€ ανά συνεδρία και αναφέρονται σε αυτό σαν να είναι ποινικά κολάσιμο.

Ο κάθε θεραπευτής στην επιχείρησή του χρεώνει ό,τι κρίνει σωστό στο πλαίσιο της ελεύθερης αγοράς και του ανταγωνισμού και με βάση την επένδυση που έχει κάνει για την εξειδίκευσή του, τη μετεκπαίδευση, τις εποπτείες του και τον χώρο του. Και αυτό είναι απολύτως νόμιμο, καθώς οι θεραπευτές δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι. Εάν το κράτος αποζημιώνει τον εκάστοτε ασφαλισμένο με 15€ ανά συνεδρία, αυτό αφορά αποκλειστικά στη σχέση κράτους – ασφαλισμένου.

Η υποχρέωση του κράτους εξαντλείται στο να πραγματοποιεί ελέγχους για να διαπιστώσει κατά πόσον η επιχείρηση εκδίδει απόδειξη για το ποσό που καταβάλλει ο γονέας πέραν του ποσού που δικαιολογεί ο ΕΟΠΥΥ.

7)  Ο κλάδος κατηγορήθηκε ότι χρησιμοποιεί τους γονείς ως ασπίδα για να μη χάσει τα «προνόμιά» του: Οι γονείς, σε αντίθεση με τον ΕΟΠΥΥ, αντιλαμβάνονται ότι μία περικοπή της τάξεως του 40 – 45%, την οποία ο ίδιος ο υφυπουργός Υγείας, κος Πολάκης, αποκάλυψε στις 16/1, θα πλήξει πρώτα απ’ όλους τους ίδιους τους ασφαλισμένους και τις υπηρεσίες που τους παρέχονται. Οι γονείς, επίσης, γνωρίζουν ότι μία επιχείρηση που πληρώνεται με καθυστέρηση 6 μηνών δε θα καταφέρει να παραμείνει ανοιχτή.

Όλα αυτά θα έχουν ως αποτέλεσμα να διαρραγεί η σχέση παιδιού/γονέα με τον θεραπευτή, η οποία είναι και θα πρέπει να παραμείνει σχέση αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Το υπουργείο, με την ολοκληρωτική του στάση, δε συνυπολόγισε καθόλου αυτή την παράμετρο και γι’ αυτό δεν έχει την υποστήριξη των γονέων.

Ο ΕΟΠΥΥ, προσπαθώντας να δικαιολογήσει τις αποφάσεις του, αναφέρει στους γονείς ότι το νέο καθεστώς είναι ευνοϊκό για εκείνους, καθώς δε θα πληρώνουν οι ίδιοι τις θεραπείες των παιδιών τους και δε θα ταλαιπωρούνται για να καταθέτουν τις μηνιαίες αποδείξεις. Αυτό το επιχείρημα δεν είναι τόσο ισχυρό για τους γονείς, όσο το να συνεχίσουν να έχουν τη σχέση που είχαν με το θεραπευτή τους και να συνεχίσουν να λαμβάνουν την ίδια ποιότητα υπηρεσίας. Οι γονείς, επιπλέον, γνωρίζουν καλά ότι δεν έχουν αποζημιωθεί εδώ και 5-12 μήνες από τον ΕΟΠΥΥ. Εξάλλου, οι συμβάσεις παρουσιάστηκαν ξαφνικά, διότι απλούστατα ο ΕΟΠΥΥ είναι στα όρια της χρεοκοπίας και δεν είναι σε θέση να πληρώνει και επομένως το ΔΣ του οργανισμού, θέλησε να μετακυλήσει στις επιχειρήσεις τη δική του ανικανότητα να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του απέναντι στους ασφαλισμένους.

Ας παραδεχτεί, λοιπόν ο ΕΟΠΥΥ ότι αυτό που βιώνουμε τους τελευταίους μήνες είναι μία άτυπη στάση πληρωμών την οποία επεδίωξε να επωμιστούν οι 3.000 περίπου επιχειρήσεις, που καλύπτουν περίπου 200.000 ασφαλισμένους. Γιατί, λοιπόν, οι γονείς να συνηγορήσουν υπέρ του να συμβληθούμε εμείς οι θεραπευτές με έναν χρεοκοπημένο οργανισμό; Τι κέρδος θα έχουν από μια τέτοια κίνηση;

8) Ο κος Μπερσίμης, πρόεδρος του ΕΟΠΥΥ, ερωτήθηκε στις 21/2/2017 στη συνεδρίαση της επιτροπής κοινωνικών υποθέσεων της βουλής, για το αν το παρόν καθεστώς της σύμβασης θα ωφελήσει τις ΜΚΟ. Απάντησε ότι δεν υπάρχουν ΜΚΟ ως πάροχοι, ενώ στο ίδιο απόσπασμα παραδέχτηκε ότι μιλούσε με γονείς δύο μήνες πριν την αναγγελία της σύμβασης: Υπάρχει έντονη φημολογία το τελευταίο διάστημα για την απόσυρση – κατάργηση των κλόουμπακ – ριμπέιτ από τα ΝΠΙΔ και τις ΜΚΟ (Κέντρα ημερήσιας φροντίδας για ΑΜΕΑ, προνοιακά ιδρύματα). Το υπουργείο σκέφτεται από το 2015, να προβεί σε αυτή τη «διευκόλυνση», διότι κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών αυτά τα ήδη συμβεβλημένα κέντρα αδυνατούσαν επί μήνες να πληρώσουν τους εργαζόμενους λόγω του κλόουμπακ και του ριμπέιτ και πολλά από αυτά αναγκάστηκαν να κλείσουν. Τα ιδρύματα (ΝΠΙΔ, ΜΚΟ) λειτουργούν με ιδιαίτερο φορολογικό καθεστώς, με κρατική επιχορήγηση, με επιδοτήσεις ΕΣΠΑ για κάθε ωφελούμενο και εργαζόμενο και παρόλα αυτά το ίδιο το Υπουργείο Υγείας στο δελτίο τύπου 1/7/2015 αναφέρει πως πολλά από αυτά αναγκάστηκαν να κλείσουν αναγνωρίζοντας ως δυσβάσταχτο μετρο τα κλόουμπακ και ριμπέιτ.

Γιατί λοιπόν την ώρα που δρομολογείται η απόσυρση αυτού του δυσβάσταχτου μέτρου για εκείνες, επιβάλλεται σε επιχειρήσεις των οποίων αποκλειστική χρηματοδότηση είναι η αποζημίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών;

Και γιατί ταυτόχρονα δρομολογείται από τις ΜΚΟ και τα ΝΠΙΔ η επέκταση του ωραρίου τους στις απογευματινές ώρες που λειτουργούν τα δικά μας κέντρα; Δε θα δημιουργήσει αυτό αθέμιτο ανταγωνισμό;

Θα θέλαμε τέλος μια απάντηση όσον αφορά το ποιοι γονείς ήταν αυτοί που ήρθαν σε συνεννόηση με τον ΕΟΠΥΥ δύο μήνες πριν την αναγγελία της σύμβασης. Γιατί ο ΕΟΠΥΥ ήταν σε συνεννόηση με γονείς, αφού η σύμβαση θα υπογραφόταν από θεραπευτές; Ποιοι γονείς είναι αυτοί και ποιες κατηγορίες ασφαλισμένων αφορούν;

Τι επιπτώσεις θα έχει αυτή η σύμβαση στα παιδιά;

Με τη σύμβαση αυτή γονείς και παιδιά χάνουν το δικαίωμα επιλογής θεραπευτή, αναφαίρετο δικαίωμα του ατόμου στην παγκόσμια χάρτα δικαιωμάτων. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ), σε ανακοίνωση που εξέδωσε στις 30 Ιανουαρίου του 2017, ζητά να διασφαλιστούν εγγυήσεις για τη, χωρίς διάκριση, διαθεσιμότητα των υπηρεσιών υγείας και την εξασφάλιση της προσβασιμότητας όλων στις υπηρεσίες.

Τα παιδιά, επίσης, είναι πολύ πιθανό να χρειαστεί να αλλάξουν θεραπευτή, και μάλιστα εν μέσω της χρονιάς, χάνοντας την πολύτιμη θεραπευτική τους σχέση, γεγονός το οποίο μπορεί να αναστείλει την εξέλιξή τους ή να οδηγήσει σε «πισωγύρισμα» μέχρι και ενός έτους, σύμφωνα με παγκόσμιες έρευνες.

Επιπλέον, είναι πολύ πιθανό να μη διασφαλίζεται πλέον η ποιότητα της παρεχόμενης υπηρεσίας, καθώς το κάθε κέντρο ειδικών θεραπειών, εφόσον υπογράψει, είναι υποχρεωμένο να δεχτεί οποιοδήποτε περιστατικό προσέλθει, ανεξαρτήτως εξειδίκευσης, μετεκπαίδευσης και εμπειρίας των θεραπευτών.

Σε αυτό είναι σημαντικό να συνυπολογιστεί ότι τα Κέντρα που θα συμβληθούν με τον ΕΟΠΥΥ, θα προβούν σε αναγκαστικές «εκπτώσεις» στην ποιότητα των παρεχομένων υπηρεσιών, καθώς οι θεραπευτές θα υποαμείβονται, δε θα μπορούν πλέον να παρακολουθούν σεμινάρια και μετεκπαιδεύσεις, οι χώροι δε θα μπορούν να ανανεώνουν τον εξοπλισμό τους και να αγοράζουν νέο υλικό, ενώ -βάσει σύμβασης- η διάρκεια της συνεδρίας θα μειωθεί στα 30 λεπτά.

Από την άλλη πλευρά, όσοι θεραπευτές και Κέντρα δε συμβληθούν -και εφόσον βέβαια καταφέρουν να επιβιώσουν- θα μπορέσουν να διατηρήσουν την ποιότητα των υπηρεσιών τους, αλλά η επιλογή αυτών θα έγγειται στην ιδιωτική πρωτοβουλία των γονέων, οι οποίοι θα επωμιστούν το κόστος των θεραπειών των παιδιών τους προκειμένου να τους προσφέρουν ποιοτικές υπηρεσίες. Ποιοί γονείς, όμως, και για πόσο καιρό θα μπορέσουν να κάνουν κάτι τέτοιο σε περίοδο κρίσης;

Τέλος, να σημειωθεί ότι σε όλες τις αναπτυγμένες χώρες οι ειδικές θεραπείες παρέχονται δωρεάν, ενώ στην Ελλάδα δεν υπάρχουν δημόσιες δομές. Επί σειρά ετών ο ιδιωτικός τομέας -και ΜΟΝΟ αυτός- παρέχει υπηρεσίες ειδικών θεραπειών, με αποτέλεσμα να διατηρείται χαμηλό το κόστος για το κράτος, σε σχέση με το κόστος δημιουργίας αντίστοιχων δημοσίων δομών!

Τι απαιτούμε εμείς ως ειδικοί θεραπευτές;

Από το 2012 οι σύλλογοι ζητούν συναντήσεις με τον ΕΟΠΥΥ και το Υπουργείο Υγείας για να συζητήσουν τις παθογένειες του κλάδου. Επομένως:

Απαιτούμε να σταματήσει η χωρίς όριο λασπολογία κατά του κλάδου μας.

  • Απαιτούμε να γίνει κατανοητό ότι ο κλάδος συνεισφέρει στον κρατικό προϋπολογισμό, με απόλυτη μετριοπάθεια, πάνω από 100.000.000 ευρώ από φορολογικές υποχρεώσεις και ασφαλιστικές εισφορές, οι οποίες είναι τόσο υψηλές ακριβώς διότι ο κλάδος υποχρεούται να παρέχει υπηρεσίες κόβοντας αποδείξεις γι’ αυτές.
  • Απαιτούμε να καταστείλει το υπουργείο τους μηχανισμούς μέσα στα δημόσια νοσοκομεία που κατηύθυναν επί σειρά ετών τα περιστατικά σε συγκεκριμένα κέντρα ειδικών θεραπειών και οι οποίοι είναι οι πραγματικοί υπαίτιοι για την όποια υπερσυνταγογράφηση.
  • Απαιτούμε να γίνει επιτέλους κατανοητό από την κυβέρνηση ότι η σύμβαση -με τους όρους που προωθείται- οδηγεί 3.000 περίπου επιχειρήσεις σε κλείσιμο και 5 – 7.000 εργαζόμενους στην ανεργία.
  • Να καταγραφεί ο πραγματικός πληθυσμός που χρήζει ειδικών θεραπειών, καθώς και οι θεραπείες που απαιτούνται ανάλογα με την εκάστοτε διάγνωση, βάσει επιδημιολογικών ερευνών και όχι μίας προσχηματικής επιστημονικής επιτροπής της οποίας το έργο υποσκάπτεται από το ασφυκτικό χρονικό περιθώριο.
  • Απαιτούμε να πληρωθούν άμεσα οι γονείς που εδώ και μήνες δεν έχουν αποζημιωθεί για τις θεραπείες των παιδιών τους και σταματάνε εν μέσω της χρονιάς θεραπευτικά προγράμματα με ό,τι συνεπάγεται αυτό για την εξέλιξή τους αλλά και για τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων.Πάνω από όλα ζητάμε:
  • Κατόπιν εποικοδομητικής και όχι προσχηματικής συζήτησης, να θεσπιστούν όροι συνεργασίας που θα καθιστούν βιώσιμες τις επιχειρήσεις μας και να αποσυρθούν οι όροι αυτοί που έχουν οδηγήσει σε κλείσιμο φυσιοθεραπευτήρια, ιατρεία, ιδιωτικές κλινικές και διαγνωστικά κέντρα!

 

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here