Για τα καλά πράγματα, λένε, πρέπει να περιμένεις. Όμως όταν είσαι Ολυμπιακός, τότε δεν έχεις λόγο να περιμένεις πάρα πολύ για τα ωραία. Κι έτσι, οι ερυθρόλευκοι δεν χρειάστηκε να περιμένουν πάρα πολύ για να επιστρέψουν στο γήπεδό τους. Τον Ναό τους.

Το νέο γήπεδο Καραϊσκάκη. Κι αυτό έγινε σαν σήμερα, 19 Σεπτεμβρίου 2004, 1η αγωνιστική του νέου πρωταθλήματος με αντίπαλο την Καλλιθέα.

Μέσα σε ένα χρόνο, το παλιό στάδιο Καραϊσκάκη κατεδαφίστηκε και στην θέση του ανεγέρθη το μεγαλοπρεπές νέο Καραϊσκάκη επί προεδρίας Σωκράτη Κόκκαλη. Χιλιάδες ερυθρόλευκοι φίλαθλοι εκείνη την ημέρα, πριν από ακριβώς 14 χρόνια, είδαν τα όνειρά τους να παίρνουν σάρκα και οστά και να περνούν τις θύρες του νεόκτιστου Ναού. «Επιστρέψαμε» μονολογούσαν όλοι, με τους περισσότερους να έχουν δάκρυα συγκίνησης στα μάτια τους…

Πόσες και πόσες μπορούν να είναι οι αναμνήσεις από εκείνη την μέρα. Σίγουρα, όσες κι αν καταγράψουμε εδώ δεν θα είναι αρκετές, αφού ό καθένας μας τις έζησε ξεχωριστά. Κι όμως, υπάρχουν κάποιες χαρακτηριστικές που έχουν χαραχτεί στην μνήμη μας.

Η πρώτη θέα του Ναού για παράδειγμα. Το πανέμορφο και φρεσκοβαμμένο Καραϊσκάκη φαινόταν από το δρόμο και σε συνδυασμό με την μυρωδιά της θάλασσας γεννούσε την όρεξη για νέες δόξες, για νέες συγκινήσεις. Ποιος δεν ανατρίχιασε στην θέα του νέου γηπέδου που από εκείνη τη στιγμή και στο εξής θα φιλοξενούσε την μεγαλύτερη ομάδα στην Ελλάδα και τον κόσμο της.

Μαζί με τα πρώτα βήματα μέσα από τις θύρες έρχονταν όλες οι αναμνήσεις που περάσαμε στο παλιό γήπεδο. Και εύλογα αναρωτηθήκαμε «θα είναι το ίδιο»; Σίγουρα δεν μπορεί να είναι το ίδιο, όμως ο κόσμος που είχε κατακλύσει το Καραϊσκάκη από πάρα πολύ νωρίς, σχεδόν δύο ώρες πριν το παιχνίδι, έδειξε τις διαθέσεις του να ανοίξει την νέα σελίδα στον Ναό.

Και τι εξέδρα ήταν αυτή… 34.000 κόσμου ένωσαν τις φωνές τους για να στείλουν το νέο Καραϊσκάκη στην νέα εποχή, με την παλιά του αίγλη αλλά και τις μοντέρνες ανέσεις… αντί τσιμέντων! Όπως ακριβώς αρμόζει δηλαδή όταν μία μεγάλη ομάδα περνάει στην νέα εποχή.


Οι φωνές από όλες τις πλευρές του γηπεδου κόντεψαν να το σηκώσουν στον αέρα! Το «Ολυμπιακός – Ολυμπιακός» δονούσε για αρκετή ώρα την ατμόσφαιρα του Πειραιά.

Εκείνη η μέρα φάνηκε σαν να πέρασε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Οι βόλτες στην μπουτίκ, εκεί που αναζητήσαμε την φανέλα του Ριβάλντο, του Ζιοβάννι, του Τζόλε και των υπολοίπων αστέρων της ομάδας, το «γύρω γύρω» στα μαγαζιά, η εξερεύνηση έμοιαζε ότι διήρκησε δευτερόλεπτα. Κι όμως έμεινε στην μνήμη μας για πάντα. Κι αυτό γιατί το στολίδι του Φαλήρου είναι και δικό μας. Είναι το καμάρι μας που φιλοξενεί το καμάρι του Πειραιά και της Ελλάδας. Τον Ολυμπιακό μας.

Τα κινητά και οι κάμερες δεν ήταν ιδιαίτερα εξελιγμένα εκείνη τη περίοδο, αλλά οι στιγμές που καταγράφηκαν θα μείνουν για πάντα στο μυαλό και στην καρδιά μας.

Για την ιστορία, ο Ολυμπιακός νίκησε την Καλλιθέα 2-1 χάρη σε γκολ του Οκκά και του Ανατολάκη. Μπροστά σε 34.000 κόσμου! Για την Καλλιθέα είχε ισοφαρίσει προσωρινά ο Γκέκας.

Πηγή

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ