Η κ.Ελένη Παπαδοπούλου, έδωσε και δίνει το δικό της αγώνα σα μάνα παιδού ΑμεΑ, μόλις άκουσε το θέμα που δημιουργήθηκε με το παιδί που του έκλεισαν την πόρτα στον παιδικό σταθμό της Πάτρας, έκανε κάτω από την ανάρτηση ένα σχόλιο φωτιά, ένα σχόλιο που όλες μας πρέπει να το έχουμε Ευαγγέλιο, ένα σχόλιο που πρέπει να μας κάνει να επαναστατήσουμε επιτέλους…

Ελάτε μανούλες, ελάτε γονείς, είμαστε όλοι μαζί, ας ακούσουμε μία μάνα που δίνει τη δική της μαχη εδώ και 30 χρόνια, δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε, μόνο να κερδίσουμε για τα παιδιά μας, για το σήμερα, για το αύριο… Για τότε που θα είναι μόνα τους… Για τότε…

Διαβάστε τα λόγια της υπέροχης κ. Παπαδοπούλου

Οι κλειστές πόρτες είναι για να τις ανοίγουμε!!!

Δεν είναι η εποχή που η Άννα ήταν στην προσχολική ηλικία πριν 30 χρόνια και δεν υπήρχε σχεδόν τίποτα το κοντινότερο νηπιαγωγείο ήταν στην … Αργυρούπολη!!!

Και αφού δεν είχαν κάτι να μας προτείνουν μας έλεγαν: “Κάντε άλλο παιδί, ίσως αυτό να είναι καλό”, λες και τα παιδιά είναι καρπούζια με τη βούλα!!!

Δεν κάνω την έξυπνη αλλά από εμπειρία σας λέω μην τους φοβάστε! 

Όσες φορές πήγα με φόβο το μόνο που μου έλεγαν είναι : “Λυπάμαι”

 , τα χρόνια περνούν πολύ γρήγορα και είναι σημαντικό η ένταξη των παιδιών μας να αρχίσει όσο πιο γρήγορα γίνεται, και πάνω απ’ όλα ΜΗΝ ΤΟ ΖΗΤΑΤΕ ΣΑΝ ΧΑΡΗ, απαιτήστε και διεκδικήστε !!!

Ότι σας λένε να ζητάτε το νόμο που το γράφει και την απάντησή τους έγγραφα. 

Δεν θα σας τη δώσει κανένας γιατί ο νόμος και το σύνταγμα καλύπτει το παιδί σας. 

Βρείτε κάποιον που νοιάζεται πραγματικά και δε θα σας πουλήσει στο τέλος, να το βάλει στο Δημοτικό συμβούλιο της πόλης σας.

Εννοώ κάποιο δημοτικό σύμβουλο και να πάρουν ένας – ένας οι σύμβουλοι θέση. Όταν θα είσαστε μπροστά θα κάνουν τις ΚΟΤΕΣ και θα ψηφίσουν όλοι υπέρ του παιδιού. 

Μη μασάτε και σας το λέω εγώ που και μασήσει έχω, και παρακαλέσει έχω, και έχω κλάψει και έχω φοβηθεί πάρα πολύ.

Όταν έμαθα ήταν αργά, τα χρόνια πέρασαν άδικα

Ελένη Παπαδοπούλου

(μητέρα της Άννας)