ΒΙΡΓΙΝΙΑ ΛΕΟΥΣΗ
ΒΙΡΓΙΝΙΑ ΛΕΟΥΣΗ

Η σημερινή ημέρα θα μείνει για πάντα χαραγμένη στη μνήμη μας γιατί «έφυγε» από κοντά μας η αγαπημένη μας Βιργινία Λεούση.

Κι όμως το ήξερε…

-«Να θυμάσαι «μπου-μπου» μου, πως το 2017 είναι μία πολύ δύσκολη χρονιά για εμένα.» μου είπε στις αρχές του Οκτώβρη, «Εγώ το 2017 θα πεθάνω» μου είχε πει και νόμιζα πως μου κάνει ακόμα μία πλάκα γιατί τις συνήθιζε.

-«Σταμάτα τις βλακείες και τις μακαύριες προβλέψεις σου Βιργινία» της απάντησα και εκείνη απτόητη και ψύχραιμη συνέχισε:

-«Άκου τι σου λέω, εγώ φέτος θα περάσω ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα υγείας, αν… Στο τονίζω…ΑΝ… Τελικά το ξεπεράσω θα ζήσω μέχρι τα ενενήντα μου, αλλιώς δες με όσο με βλέπεις γιατί δε θα με βλέπεις για πολύ.»

«Τι λες ρε Βίρτζι μου; Γιατί να γίνει κάτι τέτοιο, μια χαρά είσαι» της είπα και πραγματικά είχα μείνει έκπληκτη από τη σιγουριά της αλλά και τον τρόπο που το αντιμετώπιζε.

Ήταν ψύχραιμη η Βίρτζι όπως την αποκαλούσα χαϊδευτικά, ψύχραιμη και δυνατή. Ήταν σπάνια η Βιργινία μας, χαρισματική, γαλήνια αλλά και γεμάτη ενέργεια και πάθος για ότι αναλάμβανε και για όσους και ότι αγαπούσε.

Στα «προφητικά» αυτά λόγια της δεν έδωσα και μεγάλη σημασία για πολλούς λόγους, ο πρώτος ήταν γιατί πολύ απλά δεν ήθελα να το πιστέψω, ο επόμενος ήταν γιατί θεωρούσα υπερβολικό και άδικο να της συμβεί κάτι τόσο κακό.

-«Μπορεί να σπάσεις κανένα πόδι, ρε Βίρτζι μου» της έλεγα «Και εσύ πια να το βλέπεις μάυρο και άραχνο».

-«Όχι μπου-μπου μου, εγώ όταν έχω τα κέφια μου «βλέπω» ότι οι άλλοι δε βλέπουν ούτε στα όνειρά τους» μου έλεγε και συνέχιζε να γελάει με εκείνο το χαμόγελο που αφόπλιζε όλο το Σύμπαν.

Προβλέψεις έκανε η Βιργινία μας και αυτό που μπορώ να πω δυστυχώς με μεγάλη σιγουριά πια, είναι ότι προέβλεψε ότι καμία άλλη επαγγελματίας Αστρολόγος μέχρι τώρα δεν έχει προβλέψει για τον εαυτό της… Είδε το τέλος της και το περίμενε.

 

Έφυγε σήμερα το πρωί…

Η Βιργινία που όλοι αγαπήσαμε, η Βιργινία που είχε για όλο τον κόσμο να πει μία καλή κουβέντα και μία ανοιχτή αγκαλιά. Η Βιργινία που ήταν παρηγοριά για όλους όσους γνώριζε και που μόνο βοήθεια προσέφερε σε όποιον τη χρειαζόταν… Γιατί αυτή ήταν η Βιργινία.

Από τις τέσσερις του Φεβρουαρίου νοσηλευόταν στην Εντατική Μονάδα του νοσοκομείου Metropolitan και ενώ υπήρχαν κάποιες αναλαμπές ζωής από μεριάς της αλλά και από τις προσπάθειες των ιατρών, τελικά το μοιραίο έγινε σήμερα το πρωί.

Πάλεψε η Βιργινία και νίκησε το θάνατο εκείνο το Σαββατόβραδο στις 4 Φεβρουαρίου πολλές φορές, «πήγε και γύρισε» που έλεγαν οι παλιοί, αλλά τα έξυπνα μάτια της δεν άνοιξαν ούτε μία στιγμή από εκείνη την άτυχη βραδιά.

Όλος ο κόσμος που την αγαπούσε δεν την εγκατέλειψε ούτε μία στιγμή, κανένας δεν έλειψε λεπτό από δίπλα της γιατί όταν αγαπάς δεν εγκαταλείπεις. Ήλθε όμως η ώρα που αυτή η σπάνια γυναίκα λύγισε και προφανώς εγκατέλειψε…

Δε μπορούμε να γνωρίζουμε τι δεν πήγε καλά, οι θεράποντες ιατροί έκαναν ότι μπορούσαν πραγματικά αλλά όλοι ξέρουμε πως Άλλος είναι αυτός που αποφασίζει για την πορεία της ζωής μας…

Έτσι από σήμερα το πρωί η Βιργινία μας θα βρίσκεται στη γειτονιά των Αγγέλων… Μαζί με όλους όσους αγαπούσε και είχει χάσει… Κι εκεί θα μοιράζει απλόχερα το αστείρευτο χιούμορ της  το απολαυστικό της ταπεραμέντο και την ιδιαίτερη γοητεία της.

 

Αχ’ βρε Βιργινία βιάστηκες να φύγεις από κοντά μας και είσαι από εκείνα τα πλάσματα που δεν πρέπει να φεύγουν τόσο νωρίς γιατί αφήνουν πίσω τους συντρίμια Βιργινία μου… Συντρίμια….

Τίποτα πια δε θα είναι όπως παλιά για κανέναν από όσους σ’ αγαπούσαν… Τίποτα

 

Καλό Παράδεισο Βιργινία μου και καλή αντάμωση…

Νένα Χρονοπούλου – Μητροπούλου